Urinedouche: onaanvaardbaar. Maar niet nieuw

Geletruidrager Chris Froome kreeg zaterdag tijdens de veertiende etappe een beker urine in zijn gezicht gegooid, de dader verdenkt hem van doping. De haat van publiek en zulke incidenten zijn niet nieuw.

Chris Froome wordt aangemoedigd bij de start van de veertiende etappe van de Tour de France. De leider van het klassement zou later die etappe worden uitgescholden en met urine bekogeld.

Dit is zijn theater, nu is het moment. Ruim 35 graden, een steile helling naar Mende en dan tussen hagen van uitzinnige fans reageren op een messcherpe aanval van concurrent Nairo Quintana. Met een hartslag van 170, meer dan 100 omwentelingen per minuut en een fabelachtig vermogen van boven de 400 watt trapt Chris Froome op de pedalen. Topsporter on top of his game, zoals Novak Djokovic op het heilige gras van Wimbledon of Lionel Messi in Camp Nou. En dan een beker lauwe urine over je heen gesmeten krijgen.

„It’s disgusting”, veroordeelde de leider in de Ronde van Frankrijk zaterdag het wangedrag vanuit het publiek, direct na de door landgenoot Stephen Cummings gewonnen veertiende etappe. Urine? „Ze gooiden het in mijn gezicht en riepen doper”, legde hij voor de camera van de Britse zender ITV uit. Ook na een paar korte interviews nog steeds vol emotie. „Zoiets doe je niet. Ik ben zo teleurgesteld, dit heeft niets met sport te maken. Wij werken keihard om dit te kunnen doen. Zo’n walgelijke actie getuigt van een gebrek aan respect. Niemand verdient het om op deze manier behandeld te worden. Het is onaanvaardbaar.”

Gillende gekte

Maar wat kan Froome doen? Met honderdduizenden zullen ze na de rustdag van morgen de Alpen intrekken, waar vier loodzware bergritten op het programma staan met aankomsten bovenop Pra Loup, La Toussuire en L’Alpe d’Huez. In de meest waanzinnige uitdossingen – of zonder – staan of lopen ze op luttele centimeters van de wielrenners. Een gillende gekte als in geen enkele andere sport. En nog gratis ook. Zullen de fans de koers beïnvloeden? „Ik hoop het niet”, sprak Froome gisteren, een dag na het urine-incident. „Het zou heel ongelukkig zijn als dat het geval was.” Bang? „Nee, ik ben niet bang, ik concentreer me op de race. Maar ik ben wel bezorgd. Voor alle renners.”

De geest lijkt uit de fles tegen het oppermachtige Sky van de superieure geletruidrager, die aan de slotweek begint met een riante voorsprong van ruim drie minuten op nummer twee Nairo Quintana. Urine voor Froome, colablikjes tegen de ploegleidersauto, alles wat zwart-blauw draagt uitgescholden en bespuugd. Meesterknecht Richie Porte vertelde zaterdag van een stomp die hij op Plateau de Beille van een toeschouwer kreeg. „Vol in mijn ribbenkast.” Ook de Australiër was uitgescholden. „Een aantal mannen maakte een gebaar alsof ze drugs in hun arm spoten en riepen doper.” Ploegbaas David Brailsford vergeleek de toeschouwers die zich misdroegen al met „voetbalhooligans”, om vervolgens op de Franse tv nog maar eens uit te leggen waarom er niets verdachts aan zijn kopman is.

Sky wijst naar de media, die het publiek verkeerd zouden informeren met aanhoudende insinuaties over dopegebruik van Froome. „Mensen lezen de onzin die journalisten schrijven en reageren daarop”, aldus Porte. „Een aantal individuen in de media”, preciseerde Froome gisteren.

Een dag eerder had zijn echtgenoot Michelle de Franse oud-renners Laurent Jalabert en Cédric Vasseur op Twitter nog bestempeld als „onwetende, onverantwoordelijke sukkels”, omdat ze op de Franse tv en in de krant L’Equipe kritisch waren. De Britten kregen bijval van Tourdirecteur en oud-journalist Christian Prudhomme. „De toon is gezet door de media en de mensen geloven wat ze zien en lezen.”

Politiebescherming

Het leek erop dat de ploegbus van Sky gisteren bij de start in Mende extra politiebescherming kreeg. Een politiewoordvoerder weerlegde dat tegen persbureau Reuters en stelde dat de agenten er alleen stonden omdat Sky „de voorste bus” was op de parkeerplaats. Applaus van het publiek voor Froome bij het tekenen van de presentielijst en bij zijn huldiging in een nieuwe gele trui. „De fans zijn hart en ziel van de Tour”, veranderde de Brit zijn toon van een dag eerder, na de door de Duitser André Greipel gewonnen vijftiende etappe.

Geen olie op het vuur nu. „Het was een fantastische sfeer. Duizenden en duizenden mensen langs de route, dat geeft geweldig veel positieve energie. Aan alle renners.” Ook van zijn collega’s in het peloton had hij „overweldigend veel” steun ontvangen. „Van renners uit alle landen en elk team.”

Vervelend om ’s ochtends bij de start een warming-up te moeten doen met een agent naast zich? „Nee, dat is bij andere topsportevenementen niet anders. In het tennis of het voetbal is er ook overal politie, zeker als de fans te dichtbij dreigen te komen.” Zijn de misdragingen van het publiek straks een smet op het geel, mocht hij dat naar Parijs brengen? „Dit maakt me op geen enkele manier zuur. Mijn team en ik hebben keihard gewerkt om dit te bereiken, dat laten we door dit soort zaken niet beïnvloeden.”

Eerdere incidenten

Haat van het Franse publiek tegen de dominantie van de gele trui was nooit extremer dan in 2004, toen Lance Armstrong in de tijdrit op Alpe d’Huez extra politiebescherming kreeg na een dreigbrief dat de auto van ploegleider Johan Bruyneel zou worden opgeblazen. Naast Bruyneel, een verzorger en Armstrongs toenmalige vriendin Sheryl Crow reed ook een agent mee in de auto. De Amerikaan en zijn ploeggenoten werden beschimpt en bespuugd.

Op vragen naar het hoe en waarom van zijn bijzondere prestaties geeft de Brit vaak dezelfde antwoorden als Armstrong, die afgelopen week voor het eerst in de omgeving van de Tour terugkeerde sinds hij wegens doping zijn zeven zeges kwijtraakte. Vergelijk mij niet met Armstrong, sprak Froome gisteren nog eens. „De tijden zijn veranderd. Dit is niet meer het Wilde Westen van tien, twaalf jaar geleden. Er is geen enkele reden voor allerlei verdenkingen.”

In 1950 kreeg de Italiaanse geletruidrager Fiorenzo Magni al te maken met boze supporters uit Frankrijk. Uit protest stapte de Italiaanse ploeg op. „Nee”, reageerde Froome gisteren kort en krachtig op de vraag of hij er zaterdag niet over had gedacht de race te staken.

Ook urine was al eerder in de Tour, in 2013, toen Mark Cavendish bij de eerste tijdrit een ‘douche’ kreeg. De stomp voor Porte is eveneens niet nieuw. Veertig jaar geleden sloeg een Franse fan op de Puy de Dôme geletruidrager Eddy Merckx, die op weg leek naar zijn zesde Tourzege. Een dag later verloor de Kannibaal het geel aan de Fransman Bernard Thévenet in een legendarische etappe naar Pra Loup, die ook komende woensdag op het programma staat.

De verzengende hitte of de plaagstootjes van uitdager Quintana, daar ligt Froome aan de vooravond van de Alpen nog niet wakker van. „Geen slechte aanval maar niets om van in paniek te raken”, reageerde de Brit nadat de Colombiaanse berggeit hem zaterdag in de klim naar Mende twee keer vergeefs had proberen te lossen. Zijn gevaarlijkste aanvallers bevinden zich niet in het peloton. Hij telt af. „Nog vijf wedstrijddagen tot Parijs”, rekende hij voor. Met alle risico’s van dien.