Jussens zijn de schattigheid voorbij

De schattigheidsfactor speelt geen rol meer, de vertedering van vele jaren geleden bij optredens van de Hilversumse pianobroertjes Jussen is voorbij. Maar jong, blond en aanvallig ogen Lucas (22) en Arthur (18) nog steeds. Het Concertgebouw was zaterdag dan ook uitverkocht. Op het podium waren vele stoelen bijgeplaatst, zodat hun eerste Amsterdamse recital als solisten en als duo plaatsvond in een overvolle arena, rechtstreeks uitgezonden door Radio 4.

Sympathiek was de bescheiden presentatie in een volwassen concert met deels zelden of nooit gehoorde muziek. Arthur excelleerde in Mozarts sprankelend fijnzinnig gespeelde Negen variaties op een menuet van J.P. Duport (KV 573). Lucas maakte indruk met de wisselende romantiek in Schuberts Sonate in A (D 664), de lichte tragiek in het mooi gefraseerde Andante klonk bedachtzaam en bezonken.

Samen speelden de broers de Sonate in D van Beethoven en de energieke Eerste Marche caractéristique van Schubert. Om en om werden op hoog niveau drie melancholiek hunkerende nocturnes en de grillige Polonaise-fantaisie van Chopin afgewerkt. La valse van Ravel klonk grotesk-karikaturaal op twee vleugels. Een van de toegiften verried nog hun jeugd: een op slagwerk en piano gespeelde dans uit Bernsteins West Side Story waaraan het publiek bijdroeg met een telkens luidkeels ‘Mambo!’