In Pinto kan hij niets fout doen

De Spanjaard Alberto Contador lijkt dit jaar niet opgewassen tegen Chris Froome. Maar voor de bewoners van zijn dorp Pinto blijft hij een held.

Alberto Contador staat nu vijfde in het algemeen klassement van de Tour de France. Foto Jeff Pachoud/AFP

Als Esther Lozano op de televisie Alberto Contador dansend de bergen op ziet rijden is ze vervuld van trots. Ook al kan hij Chris Froome en Nairo Quintana even niet volgen. „Ik ken Alberto al van jongs af aan. Hij was mijn buurjongen. Een heel normaal mannetje. Mijn broer speelde altijd met hem. Nu is hij wereldberoemd. Maar Alberto is altijd dezelfde gebleven voor mij”, zegt Lozano aan een tafeltje in het barretje Trazos in het centrum van Pinto.

In Pinto voelen alle bewoners zich een beetje de buren van Contador. De wielrenner heeft het dorpje, dat op zo’n dertig kilometer ten zuiden van Madrid ligt, op de kaart gezet. Begin juni verzamelden duizenden bewoners zich nog op het plein voor het gemeentehuis nadat Contador de Ronde van Italië op zijn naam had geschreven. Hij sprak de hoop uit er na de Tour de France weer te staan. Maar vooralsnog is de eindzege ver weg voor de nummer vijf van het klassement.

Een sociaal mens

Contador heeft de grote wielerrondes alle drie minimaal twee keer gewonnen, maar is wars van sterrendom. Alleen als hij met zijn Porsche door de straten van Pinto rijdt valt zijn rijkdom op. Verder gedraagt Contador zich als ieder ander. Hij leeft een totaal ander leven dan beroemde profvoetballers als Iker Casillas of Fernando Torres, die eveneens opgroeiden in plaatsen vlak bij Madrid. De barvrouw van Trazos lacht een beetje verlegen als ze wordt gevraagd naar Contador. „Hij komt hier weleens ontbijten. Ik weet dat hij van geroosterd brood met tomaat houdt.”

Contador is vaak in zijn ouderlijk huis aan de Calle de la Empadrada midden in het dorpje van vijftigduizend inwoners te vinden en gaat nog altijd om met zijn jeugdvrienden. Toen hij in 2011 met zijn jeugdliefde Macarena Pescador trouwde, liep het hele dorp uit om de ceremonie van nabij mee te maken. Als grap plastificeerden zijn vrienden de trouwauto waardoor de renner de deur niet open kreeg. Contador kon erom lachen.

De inwoners van Pinto zien Contador dus niet als wereldster, maar als een sporter met een groot hart. „Alberto is een heel sociaal mens”, zegt Esther Lozano. „Hij heeft wel wat losgemaakt hier in Pinto. Voor de jeugd is hij een fantastisch voorbeeld. Veel kinderen doen hier nu aan wielrennen. Daar heeft Alberto op ingespeeld door zijn eigen wielerschool op te richten. Hij laat mensen mee delen in zijn succes.”

El pistolero is een familieman die zijn naasten afschermt voor de buitenwereld. Zijn ouders geven vrijwel nooit interviews. Contador heeft één zus, Alicia, en twee broers, Francisco Javier en Raùl. Het contrast tussen Alberto en Raúl is groot. Raúl is geestelijk gehandicapt en leeft in zijn eigen wereld, Contador heeft er door leren relativeren.

Contador ondervond aan het begin van zijn wielerloopbaan met een ernstige valpartij dat alles binnen een paar seconden voorbij kan zijn. Op 12 mei 2004 klapte hij als jonge renner van Liberty Seguros in de eerste etappe van de Ronde van Asturië uit het niets tegen het asfalt. Contador lag schokkend op de grond. De beelden gingen heel Spanje door. „Ik kan me dat nog wel herinneren”, zegt Esther Lozano. „Het was voor het eerst dat Alberto echt in het nieuws kwam. Sindsdien kennen mensen buiten Pinto hem ook als wielrenner.”

Willen is kunnen

Contador bleek een aangeboren hersenafwijking te hebben. Een opgerold bloedvaatje had een hersenbloeding veroorzaakt. Hij onderging een risicovolle operatie waarbij zijn schedel moest worden opengelegd. Contador gaat sindsdien met zeventig hechtingen op zijn hoofd door het leven. Het motto van de ronderenner luidt Querer es poder: willen is kunnen.

Drie jaar na de val beleefde Contador met zijn eerste eindzege in de Tour de France een hoogtepunt. Het dorpsplein van Pinto stroomde vol voor de plaatselijke held, die lachend en zwaaiend genoot van zijn succes. Het wielergekke dorpje leeft tijdens grote rondes altijd mee. Toen Contador in 2010 in het nieuws met een positieve dopingtest op clenbuterol was de verslagenheid en het ongeloof groot. Hij werd twee jaar geschorst. „Dat ging om zo’n klein percentage dat het verwaarloosbaar was”, zegt José Maria Moreno, kijkend naar de bergetappe van zaterdag naar Mende. „Hier in Pinto heeft niemand hem iets kwalijk genomen.”

Sterker nog; Contador is in zijn eigen Pinto sindsdien populairder geworden. Esther Lozano spreekt namens veel inwoners als ze stelt dat er een politiek spelletje met ‘hun’ Alberto is gespeeld. „Ik ben er heilig van overtuigd dat Alberto geen dopegebruiker is. Dat zou betekenen dat hij een valsspeler is. Daar is hij een veel te goed mens voor. Volgens mij gunde niet iedereen hem zijn succes en moest Alberto van het podium worden gehaald. Dat heeft hem veel pijn gedaan. Hij kon zich niet verdedigen. Hier in Pinto hoefde dat ook niet. Wij geloven hem op zijn woord.”

De tijd dat Pinto de verrichtingen van Contador op grote beeldschermen volgt, is voorbij. Daarvoor zijn de successen van de klimspecialist te gewoon geworden. Deze Tour moet hij vooralsnog zijn meerdere erkennen in Froome. Toch is Contador niet ontevreden over zichzelf. „Parijs lijkt dichtbij, maar de Tour is nog niet voorbij”, sprak hij voor de camera. „Ik hoop dat we de komende dagen nog mooie dingen kunnen doen.” De bezoekers van barretje Trazos luisteren zwijgend naar Contador in de wetenschap dat een nieuw feestje ver weg is.