Klassiek damesondergoed en donkerbruine, gespierde benen

In Hoek van Holland is vanaf dit jaar het duingebied achter het naaktstrand afgesloten met een hekwerk. De mannen, in de volksmond ook wel 'stokstaartjes' genoemd die hier juist graag naaktlopen verplaatsten zich nu massaal naar het nabijgelegen publieke duin. Nadat veel strandgangers en met name strandhuiseigenaren klaagden over onzedelijk gedrag heeft de politiek ingegrepen. Inmiddels treedt de politie te paard en in burger op tegen naaktlopers. 'Blote billen' worden voortaan bekeurd. Deze vrouw komt vragen of 'dit' nog wel mag. Foto: Peter de Krom / Hollandse Hoogte

“Straatfotografie kan overal. Dat is het leuke”, zegt fotograaf Peter de Krom over het thema van de maand juli. De Krom werkt voor onder meer NRC Handelsblad en Hollandse Hoogte. Hij won dit jaar een Zilveren Camera in de categorieën ‘Binnenland Documentair’ en ‘Cultuur & Entertainment’. Zijn favoriete straatfoto nam hij in de duinen.

“Bij straatfotografie gaat het om het waarnemen van menselijk gedrag in de openbare ruimte. Dat kun je zowel op straat, als in de duinen doen. Veel mensen zoeken het in de stad, maar die is natuurlijk niet representatief voor de hele samenleving. Vaak vertellen kleine gemeenschappen of afgelegen plekken zelfs meer over de moraal in een land. Daarom ben ik voor mijn werk expres in Hoek van Holland gaan wonen.

“Deze foto maakte ik in de zomer van 2012. Ik was bezig met een reportage over de zogenaamde ‘stokstaartjes’, de kolonie van voornamelijk mannen die op de toppen van de duinen naakt zonnebaden en gay cruisen. Toen ik de bereden politie de duinen op zag galopperen, heb ik een sprintje getrokken. Ik wilde al heel lang vastleggen hoe zij de naaktrecreanten in het gebied beboeten.

“Boven gekomen, zag ik deze dame. Zij was de betutteling van de politie zat en ontblote daarom haar borsten. Toen ze mij zag, deed ze haar shirt snel omlaag. Ik liet mijn camera zakken op mijn buik, waarna ze het opnieuw deed en ik stiekem nog deze foto maakte. Ze moest achteraf wel lachen om mijn actie. Ik heb de foto ook zonder problemen gepubliceerd en tentoongesteld.

Het is mijn favoriete foto geworden. Ik vind de humor en de kleuren fijn. Er zijn subtiele, rustgevende overgangen tussen het lichte zand, de lucht, de witte benen en het klassieke damesondergoed van de vrouw, en er is het harde contrast met de donkerbruine, gespierde benen van het paard.

“Kleur bevat vaak veel relevante informatie. Tegen zwartwit fotografie heb ik een beetje een aversie. Het legt meestal een te romantisch effect over de foto en laat zo niet zien hoe de situatie echt was. Ik kan er ook niet tegen als een fotograaf mensen van heel dichtbij fotografeert en dan hun schrikreactie vastlegt. Dat is ook een trucje en geen greep uit de realiteit. Straatfotografie verdraagt geen opsmuk.”

Foto’s bekijken of zelf inzenden kan via foto.nrc.nl. Het thema van de maand juli is Straatfotografie.