Alleen op vakantie gaan is een zegen

Je hoeft met niemand te overleggen, beleeft mooie ervaringen veel intenser en hebt eindelijk tijd voor rust en reflectie. Ga eens alleen op vakantie, raadt Anouk Eigenraam aan.

De recent uitgekomen film Wild, gebaseerd op het gelijknamige boek, is een enorme hit in de VS. Het zal wel weer even in zijn om langdurige tochten te maken op zoek naar jezelf – over kale vlaktes, woestijnen en bergen. Maar ook als je niet zo’n soul-searching journey wilt ondernemen, kan in je eentje op vakantie gaan fantastisch zijn.

Het is een doodnormale vraag bij terugkomst van vakantie: „Met wie was je?”

Het antwoord „met mezelf” leidt daarentegen niet zelden tot een „oh, oké” en een opgetrokken wenkbrauw boven verbaasde ogen. Soms is er de meewarige blik, in de trant van: ah, je bent dus vast single. Of de factcheck: „Wilde je dat zelf of kon er niemand mee?”

Ondanks het groeiende aantal singles is alleen op vakantie gaan voor veel mensen nog steeds een bijzonderheid. Hoewel het bij lange reizen geaccepteerder lijkt – niet iedereen kan zomaar een paar maanden vrijaf nemen – wekt de keuze om solo te reizen bij een kortere vakantie vaker bevreemding. Dat is helemaal zo bij een weekend: een weekendje weg, zo leren alle reclames (en aanbiedingen voor hotelkamers) ons, dat doe je toch met z’n tweeën?

Terwijl het geweldig kan zijn alleen te gaan, en dan bedoel ik niet ‘alleen’ met een groepsreis, maar echt me, myself and I. De voordelen zijn eindeloos: je kunt eten en drinken wat, waar en wanneer je wilt; je hoeft met niemand te overleggen of rekening te houden als je iets gaat doen, hoe laat je gaat slapen of opstaat.

Dat klinkt niet alleen asociaal, dat is het ook. Maar het is ook ultiem bijkomen en opladen. Er is niets zo ontspannends als alleen te ontwaken met de hele dag voor je, zonder ook maar een enkele verwachting. Zeeën van tijd rollen zich voor je uit. Heer-lijk.

Hostels zijn op zo’n vakantie wat mij betreft dan ook verboden terrein. Voor je het weet sta je weer eindeloos te polderen met een groepje backpackers of het pizza, pasta of toch de Chinees wordt.

Toegegeven, het kan vervelend zijn om als vrouw alleen te reizen. In sommige islamitische landen is het zelfs af te raden wegens opdringerig manvolk. Een neptrouwring biedt soms uitkomst, los van het thuislaten van je minirok. Evengoed blijven er genoeg landen over waar het geen enkel probleem is.

Een van de bezwaren die mensen vaak opwerpen is dat ze er zo tegenop zien alleen te eten en drinken. in een restaurant of kroeg. Andere mensen zouden hen misschien eens ‘zielig’ kunnen vinden. Ten eerste: uit onderzoek blijkt dat iedereen altijd vooral met zichzelf bezig is, niemand let dus op u. Ten tweede: als u iemand alleen ziet, denkt u dan ook per definitie ‘goh, wat zielig?’.

Zeker, de allereerste keer alleen buiten de deur eten, kan onwennig aanvoelen. Maar is eenmaal deze hobbel genomen, dan zal je merken dat elke keer makkelijker wordt. Dat boek, mobiel en krant al snel onaangeroerd blijven omdat je met volle aandacht zit te genieten. Voor je het weet laat je je nooit meer wegmoffelen in een hoekje bij het toilet of de uitgang, maar eis je dat tafeltje daar pontificaal in het midden en kom je er achter dat zelfs in je uppie clubben in Stockholm een hilarische avond kan opleveren. En vooruit, dan is aanspraak ineens leuk.

Een ander veelgehoord bezwaar: dat je mooie ervaringen niet kan delen. Maar hoe bevrijdend is het niet alles continu te hoeven delen met anderen? Bovendien kan een mooie ervaring die je in je eentje beleeft veel intenser aanvoelen dan wanneer je deze gezamenlijk hebt. Net zoals tijd alleen dubbel zo lang aanvoelt: twee weken vakantie voor de prijs van één.

En dan is er nog de veelgestelde vraag of constatering: „Het is toch vreselijk saai alleen?” Dat ligt helemaal aan jezelf. Tenzij jij jezelf saai gezelschap vindt, is het allesbehalve saai om jezelf te entertainen.

Natuurlijk kan je in gezelschap van anderen ook momenten hebben waarin je tot rust komt. Maar een uurtje of een middagje alleen door een stad banjeren is toch anders dan dagen, weken of maanden achtereen in je eigen tempo rondhobbelen. Minstens een keer per jaar rol ik dan ook de koffer even alleen het vliegveld op. Partner of geen partner.

Het allergrootste verschil van alleen zijn is dat je ineens jezelf weer kan horen denken. Omdat je gedachtestroom niet wordt onderbroken door anderen kan je bijvoorbeeld beter reflecteren op je leven, op jezelf en wat je wil. Je kan eens tot andere ideeën en inzichten komen. Of de eeuwige maalstroom valt juist een keer stil.

Alleen is maar alleen luidt een bekend gezegde. Maar het is veel meer dan dat. Wie het voor elkaar krijgt in zijn eentje te kunnen genieten, ook op vakantie, wint heel veel. En dat is niet alleen omdat je het double bed voor jezelf hebt.