Column

Prinses of gymleraar; iedereen huilt op tv

Gymleraar huilt in Divorce.

Mag je ook níet huilen op de televisie? Het begon gisteren om acht uur al in Geld maakt gelukkig, het SBS-programma voor mensen die geld nodig hebben. Drie kandidaten krijgen in iedere aflevering de kans om uit te leggen waar ze het voor willen gebruiken. Het publiek bepaalt wie wat krijgt. Iedereen mag 100 euro geven aan een persoon.

Het is best een apart programma. Je kunt er niet genuanceerd naar kijken. De hele tijd denk je: bent u nou zielig dat u daar staat of gierig en verwend? Het beste is om er niets van te vinden.

Een kandidaat heeft een zeldzame aandoening: extreem veel jeuk. Dat zag je ook op de beelden van haar benen. Helaas vergoedde de zorgverzekeraar de zalf niet die haar kon helpen. Persoon twee wilde tienduizend euro voor een bus die in totaal tachtigduizend euro kost. Ze werkt in een kinderdagcentrum met kinderen die een ontwikkelingsachterstand hebben. Met de bus konden ze naar de schaatsbaan rijden, daar komen de kinderen graag. De derde persoon had de ziekte van Lyme. Zijn behandeling in België was duur. Nu bleek zijn dochter dezelfde ziekte te hebben, en haar behandeling kost 3.900 euro. Maar door zijn ziekte is hun spaargeld op. Hij voelt zich schuldig tegenover zijn dochter. En zij weer tegenover haar vader. In een filmpje vertelde ze ’s nacht wakker te liggen omdat ze haar ouders niet in de geldproblemen wil brengen met haar behandeling. Ze moest huilen terwijl ze dit deelde. Met succes. Haar vader kreeg van het publiek 1.800 euro meer dan nodig was. Het extra geld ging hij niet weggeven maar houden. Zijn dochter was blij. Weer moest ze huilen: nu van blijdschap.

Is het iets commercieels dat gehuil? Nee hoor, op NPO is de dramaserie 4JIM bezig. In de laatste paar minuten vertelt een jongen aan zijn beste vriend dat hij homo is. Hij is opgelucht en blij, hij huilt. Terug op SBS zijn inmiddels MH-17 gerelateerde programma’s bezig. Verhalen van nabestaanden en mensen die op het rampgebied hebben gewerkt. Het zou zorgwekkend zijn als in deze programma’s niet werd gehuild. Er is geen reden tot zorg.

We zappen door naar RTL 4; een herhaling van Robert ten Brinks Love Is In The Air. Hij doet aan internationale mensenhereniging. Nog voordat we tot tien kunnen tellen wordt er gehuild. Doorkijken hoeft niet echt, de verhalen zijn bekend. Wordt er op NPO 2 ook gehuild? Eens even zien, Nieuwsuur is bezig. Het gaat ook over de MH17-ramp. Prinses Mabel Wisse Smit houdt een toespraak voor de omgekomen aidskundige Joep Lange, een bekende van haar en haar man Friso. Ook zij raakt ontroerd.

We zappen terug naar RTL 4 waar een herhaling van de tv-serie Divorce bezig is. En ja hoor. Gebeurt dit met opzet? Binnen dertig seconden huilt de gymleraar die aan de moeder van een leerling vertelt dat hij heeft gebroken met zijn vriendin. Zij troost hem. Hij vindt dat fijn, ze zoenen met elkaar. Het verdriet is over.

Waarom wordt er zoveel gehuild op de televisie? Wat zegt dat over ons? Kunnen er ook emoties worden overgebracht zonder tranen?