Een half dichte deur werkt soms al

Vandaag worden de genomineerden voor de Prinsjesfotoprijs bekend, de prijs voor de beste politieke foto van het jaar. Hoe kwamen die beelden tot stand? „Echt dichtbij politici komen is moeilijker geworden.”

Goeie truc: nog even met de minister meelopen als de rest al achter zijn computer zit om de gemaakte foto’s naar de persbureaus te sturen. Of met je lens nét even dichterbij de bewindspersoon durven komen dan je collega’s. Zo proberen de parlementaire fotografen aan het Binnenhof hun werk zo spannend en exclusief mogelijk te maken.

Vandaag maakt de jury van de Prinsjesfotoprijs de vijf genomineerden bekend voor de beste politieke foto van het afgelopen parlementaire jaar. Er zijn dit jaar vier fotografen genomineerd, met vijf foto’s.

Vorig jaar werd die Prinsjesfotoprijs voor het eerst uitgereikt. David van Dam won, met een foto van minister Ronald Plasterk op achterbank van zijn dienstauto na het debat over de afluisterpraktijken van de NSA.

Dertig fotografen, bijna allemaal freelancers, hebben een permanente toegangspas voor de parlementsgebouwen rond het Binnenhof. Maar het vaste groepje dat bijna alle debatten en belangrijke momenten bijwoont, bestaat uit vijf à zes man, vertelt ANP-fotograaf Martijn Beekman. „Wij hebben zo’n beetje hetzelfde oog voor gevoelige situaties ontwikkeld. We voelen aan wanneer het spannend wordt.” Gezonde onderlinge concurrentie is er zeker. Maar fysiek ellebogenwerk onderling, daar doen ze niet aan. Alleen de fotografen die een dagje ‘los’ in de Tweede Kamer komen fotograferen zijn vaak minder collegiaal.

Echt dichtbij politici komen, is in de loop der jaren moeilijker geworden, zegt fotograaf Bart Maat. Al maakt dat het werk ook spannender: „Dat is het kat-en-muisspel tussen hen en ons. Een half dichte deur kan ook heel goed werken voor het beeld.”

Vorig jaar stelde Tweede Kamervoorzitter Anouchka van Miltenburg strengere regels in voor journalisten met camera’s in de Tweede Kamer. Ze mogen politici niet meer zonder toestemming opwachten met een draaiende camera. Die regels golden aanvankelijk ook voor de fotografen. Bovendien werd hen de toegang tot de wandelgangen achter de grote plenaire debatzaal ontzegd – terwijl daar juist vaak de mooie foto’s te halen zijn.

Na „een goed gesprek” met Martijn Beekman en Serge Ligtenberg, politiek fotograaf voor De Telegraaf, versoepelde Van Miltenburg de regels voor fotografen weer. Beekman: „Ze was bang dat wij daar gevoelige gesprekken opvingen. Maar de deal is dat we alleen een foto maken en nooit verder vertellen wat we horen.”