Twee handen in het vuur voor Gesink

Is de Tour beslist na één zware Pyreneeëncol? Het heeft er alle schijn van. Behoudens ziekte en ongelukken kan Chris Froome de Tourzege nauwelijks nog ontgaan.

Maar Parijs is nog ver zullen velen zeggen. Natuurlijk, maar met een voorsprong van drie minuten en meer op je grootste concurrenten zit je aardig op je gemak. Waar schuilt dan nog het gevaar voor Froome? Een offday van zijn eigen ploeg? Het kan, maar niet heel waarschijnlijk. Een tactisch masterplan van de concurrentie? Ook dat zie ik niet snel gebeuren. De meesten hebben voorlopig moeite genoeg om alleen aan te klampen. Bovendien gaat er nu al heel snel voor de ereplaatsten gereden worden. Ploegen gaan hun toptien-klasseringen verdedigen en spelen Sky daarmee in de kaart.

Gelopen koers dus, zo lijkt het. Het is te hopen dat ze dat bij de ploeg van Froome ook gaan geloven. Want dan is er een kans dat ze ergens een steekje laten vallen. Wellicht dat de druk van buitenaf een rol kan gaan spelen op de fysieke en mentale toestand van Froome.

Het grote speculeren is al een tijdje aan de gang maar na de demonstratie van gisteren alleen nog maar meer aangewakkerd. Verschillende media hebben zich de rol toegeëigend om na iedere bijzondere prestatie daar meteen grote vraagtekens bij te plaatsen. Onder het mom van: dan heb ik in ieder geval mijn wantrouwen kenbaar gemaakt. Op feiten hoeft het niet te berusten, het is louter het onderbuikgevoel dat hardop spreekt. Froome zal in de dagelijkse persconferenties de vele toespelingen op vermeend dopinggebruik moeten pareren. Want zodra je het geel draagt hoort dat er nu eenmaal bij.

Als ik mijn onderbuikgevoel laat spreken dan denk ik dat het allemaal wel goed zit. Kijk nou bijvoorbeeld naar Robert Gesink. Voor hem steek ik mijn beide handen in het vuur. Hij deed volop mee voor de ritzege. En bovendien, als mijn onderbuikgevoel mij niet in de steek laat, gaat hij bij de beste vijf eindigen in Parijs.