Ik heb een surfboard van bamboe

Thomas van de Beek (37) is sociaal ondernemer en adviseert bedrijven over duurzaam ondernemen. Hij woont in Amsterdam. „Ik spaar niet, maar investeer in veelbelovende, duurzame bedrijven.”

Thomas van de Beek, met zonnebril, samen met zijn zakenpartner Frank Gorter. Foto Bob van der Vlist

IN

‘Ik begon ooit als communicatieadviseur bij KPMG, maar dat was niets voor mij. Een collega daar zei een keer: ‘Wij maken de rijken nog rijker dan ze al zijn.’ Daar haal ik geen voldoening uit.

Via mijn werk voor verschillende ngo’s in Afrika ontdekte ik dat het allemaal niet zo simpel is als ‘wij uit het Westen die de arme mensen daar moeten helpen’. Juist ook op andere manieren kunnen we daar verschil maken. Onze CO2-uitstoot beïnvloedt bijvoorbeeld dáár het klimaat en zo ook de oogsten. Vanuit die gedachte ben ik begonnen met The Tipping Point. Als sociaal ondernemer bedenk ik concepten die bijdragen aan meer duurzaamheid en werk deze uit. Zodra het concept gaat werken en het zelfstandig door kan gaan, trek ik me terug en begin ik aan iets nieuws. Zo ontwikkelden we al verticale moestuinen en bijenpaleizen voor in de stad en ben ik nu bezig met de KantoorKaravaan, een project waarmee we mobiele werkstations op plekken in de natuur aanbieden voor bedrijven en zelfstandig ondernemers.

Omdat ik geen pensioen opbouw en niet spaar, investeer ik mijn geld regelmatig in leuke, veelbelovende duurzame bedrijven. Bijvoorbeeld in Fastned, dat snellaadstations voor elektrische auto’s langs de snelweg aanbiedt. Dan investeer ik tot een paar duizend euro en als het goed is worden die aandelen steeds meer waard. Het is altijd een gok, maar tot nu toe pakte het steeds goed uit.”

UIT

‘Ik geef veel geld uit aan eten, want ik koop voornamelijk biologische producten. Daarvoor ga ik meestal naar Marqt of Estafette, maar op de biologische markt koop ik ook nog weleens mijn groenten. Ik kook zo’n drie tot vier keer per week en de andere dagen ga ik uit eten.

Ik hou van surfen en skateboarden en het is wat betreft spullen altijd een uitdaging om te kijken of ik zo duurzaam mogelijke producten kan vinden.

Zo heb ik een surfboard van bamboe en een surfpak waarvoor geen aardolie is gebruikt zoals dat normaliter wel gebeurt. Daar betaal je dan ook wel wat meer voor. De surfplank was 700 euro, terwijl je voor een normaal board ongeveer de helft betaalt en het pak kostte me 800 euro terwijl een gewoon pak rond de 200 euro kost.

En ook voor in huis probeer ik zoveel mogelijk duurzame spullen te kopen. Ik gebruik ledverlichting, mijn wasmachine is superzuinig en op de muur zit leemstuc, dat is ecologisch verantwoord en het ademt veel beter dan gewoon stucwerk. Toen ik dat in huis haalde, dacht ik wel even: oh shit, 100 euro voor een potje is wel veel geld! Maar ik heb het er voor over, ik vind het zonde van mijn geld en van de planeet om troep te kopen en dat te gebruiken.”