Colli is pianovirtuoos in romantische traditie

Een wijnrode choker, een handkus voor de concertmeester en hemelwaarts geheven handpalmen na het slotakkoord: de Italiaan Federico Colli (1988) is in veel opzichten een ouderwets, romantisch klaviervirtuoos.

Passend dus, dat de Philharmonie Zuidnederland Colli aantrok als solist in Rachmaninoffs meeslepende Derde pianoconcert. Hij imponeerde met zeer behendig en fantasierijk spel, maar veel van de spanning van Rachmaninoffs concert hangt ook aan een scherpe wisselwerking tussen solist en orkest. Hier stond Ed Spanjaard, honorair dirigent van het orkest, voor bedachtzame lyriek, terwijl Colli opteerde voor eigenzinnige rubati en soms brutaal uitgelichte dissonanten, wat niet overal even goed samenging.

Philharmonie Zuidnederland, in 2013 ontstaan uit de fusie tussen de orkesten van Limburg en Brabant, was uitgerukt in 70-koppige formatie. Het orkest kan trots zijn op een warme strijkersklank en goede spelers in alle geledingen, maar Saint-Saëns Orgelsymfonie eist ook klassieke helderheid, en in de ritmische finesses hoorde je dat het goed is dat met Dmitri Liss per 2016 een ervaren chef-dirigent is aangeworven die het velours wat strak kan trekken.

Prachtig was het organisch smeltende spel van Leo van Doeselaar op het Maarschalkerweerdorgel, dat in de nog altijd zeer goed lopende serie Robeco Summernights (dit concert was uitverkocht) traditiegetrouw minstens één keer monumentaal mag toveren.