Muziekje

De belangstelling voor de crematieplechtigheid was groot, de aula te klein. Mensen van dichtbij en veraf, vogels van diverse pluimage. Rode ogen, dikke kelen, diepe zuchten. Een groot mens ging van ons heen, en veel te vroeg.

Verschillende sprekers belichtten het leven en de werken van de overledene, steeds ingeleid door de jonge uitvaartleider. Na de derde spreker wandelde de uitvaartleider naar het spreekgestoelte: „En alvorens het woord te geven aan iemand van de jaarclub van de overledene, kunt u luisteren naar een stukje muziek…” Terwijl hij wegloopt, begint eerst zacht maar steeds luider zijn mobiele telefoon een deuntje te spelen.

Cees Wittekoek.