Londen? Check. Nu alleen New York nog

Oppermachtige Williams wint voor zesde keer.

Serena Williams in een onorthodoxe pose tijdens de Wimbledon-finale tegen Garbine Muguruza.

Australian Open: check. Roland Garros: check. Wimbledon: check. Next: US Open.

Het is bijna oneerbiedig voor het heilige gras hoe snel de Wimbledon-titel van Serena Williams naar de achtergrond wordt gedrukt. Alsof haar zesde eindzege in Londen zaterdag een formaliteit is, een tussenstop op weg naar het grotere doel. Het draait dit jaar om haar jacht op die buitengewone seizoensgrandslam: alle vier de grandslamtoernooien binnen één kalenderjaar winnen. Laatste die dat lukte was de Duitse Steffi Graf, in 1988.

Een paar minuten na de 6-4, 6-4 zege in de finale op de Spaanse ontdekking Garbine Muguruza schiet het al door het brein van de jongste Williams, verklapt ze later. De US Open, laatste missie in een grote machtsoperatie. Start: maandag 31 augustus. Te beëindigen: zaterdag 12 september.

Vier uit vier, kan ze het? Het vooruitzicht is goed, Williams is al sinds 2012 ongeslagen op de US Open, traditioneel het laatste grandslamtoernooi van het jaar. Opgeteld bij het gebrek aan tegenstand en de onoverwinnelijke flow waar ze nu in zit, lijkt niemand haar te kunnen stoppen.

Ooit zal de Williams-machine gaan sputteren, maar niets wijst erop dat dat moment dichtbij is. Ze is op haar best in crisistijd. Als de storm toeneemt, als een achterstand onoverbrugbaar dreigt te worden, komen er andere krachten in haar los. Dan klinkt het gekreun wat harder en worden de slagen harder en giftiger. En speelt ze het spel dat dicht tegen het mannentennis aan zit, met opslagen rond de 200 kilometer per uur.

Ze wankelde in de derde ronde tegen de Britse Heather Watson, die twee punten verwijderd was van een stunt. Dan staat de ware krijger in Williams op, ze grijpt een tegenstander bij de keel en laat niet meer los.

Williams prikkelt zichzelf door keer op keer nieuwe trainingsmethoden uit te proberen. Ze fietste veel, daarna ging ze kilometers lopen, gevolgd door kort sprintwerk en op een gegeven moment stond ze te boksen. „Er zijn zoveel sporten die je kunt doen om fysiek fit te blijven.” Nieuwste vondst: ze danst. Specifieker: hedendaagse dans. „Veel bewegingen”, legt ze uit. „Met soms veel vloerwerk.” Ze staat nu op 21 grandslamzeges, waarmee ze Graf, recordhouder in het professionele tijdperk, tot op één nadert.

In een modieus wit pakje wandelt Williams op sneakers de persruimte binnen – kort rokje, naveltruitje, colbert en een grote bos krullen. Als je haar zo ziet kan je bijna niet voorstellen dat ze sinds zaterdag de oudste winnaar van een grandslamtoernooi is in het proftijdperk, met 33 jaar en 289 dagen. Daarmee gaat ze Martina Navrátilová voorbij.

Williams tuit haar lippen en kijkt bedenkelijk. „Ben ik officieel de oudste?” Ja dat is ze. „Maar ik voel me niet oud.” Het einde van haar loopbaan is niet aan de orde, ze is nog te goed en er is nog te veel te winnen. Haar tweede ‘Serena Slam’ heeft ze overigens binnen: vier grandslamzeges op een rij, over twee seizoenen. Maar dat was iedereen alweer bijna vergeten.