Giri speelt met het geduld en de brille van een kampioen

Wachten op foutjes van de tegenstander en dan genadeloos toeslaan. Zo werd Anish Giri kampioen.

Anish Giri is, zoals verwacht, voor de vierde keer schaakkampioen van Nederland geworden. Aan het eind had hij een vol punt voorsprong op nummer twee Loek van Wely, maar gemakkelijk ging het niet en in de rondes van vrijdag en zaterdag had hij ruime medewerking van zijn tegenstanders nodig.

Toen Giri vrijdag uitlegde hoe hij Sipke Ernst had verslagen, zei hij: „Wat je nodig hebt in een dode gelijke stelling is een klein foutje van de tegenstander waardoor je iets hebt om voor te spelen, dan nog een klein foutje waardoor je een klein voordeeltje krijgt, en tenslotte, als die tegenstander zich ergert over zijn kleine foutjes, een grove fout. En dat gebeurt vaker dan je denkt.”

Zo was het tegen Ernst inderdaad gegaan. Toen Giri eenmaal dat kleine voordeeltje had, liet Ernst zich opeens geheel onnodig mat zetten.

Zaterdag moest Giri tegen Erwin L’Ami ook woekeren met een piepklein voordeeltje. Het was bijna sadistisch hoe Giri in een stelling waarin L’Ami niets kon doen zijn torens eindeloos heen en weer schoof voordat hij eindelijk tot actie over ging, een actie waarvan hij zelf wist dat die erg riskant was. L’ Ami stond daarna beter, maar na 70 zetten onder druk te hebben gestaan, was hij murw gebeukt. Ook hij maakte toen de kleine fouten en de grove fout en hij verloor. Je kunt het geluk noemen, je kunt ook zeggen dat Giri met eindeloos geduld op ieder kansje loert en amper fouten maakt.

Gisteren stond Giri aan het begin van de laatste ronde een half punt voor op Loek van Wely. Tegen zijn goede vriend Robin van Kampen maakte Giri in snel tempo in 15 zetten remise. Hij bezwoer dat het niet van tevoren was afgesproken. Misschien hoefden ze elkaar de avond daarvoor alleen even in de ogen te kijken om tot overeenstemming te komen.

Door die remise zou er, als Loek van Wely met zwart zou winnen van Sipke Ernst, een barrage van snelschaakpartijen van hem tegen Giri komen. Die partij tegen Ernst werd een geweldig gevecht waarin na een kwaliteitsoffer van Ernst een woeste en onberekenbare stelling ontstond. Als je de computers gelooft, wat meestal verstandig is, stond Van Wely onderweg ergens gewonnen, maar Ernst won de partij.

Giri had niet alleen het kampioenschap gewonnen, maar al met al ook drie ratingpunten verdiend. Toen hem een paar dagen eerder werd gevraagd of hij zijn rating en zijn positie op de wereldranglijst belangrijker vond dan het NK, zei hij eerst vriendelijk „Nee!’’ en toen eerlijk „Nou ja...”

Het kampioenschap van de vrouwen werd net als vorig jaar gewonnen door Anne Haast. Ook daar had er een barrage kunnen komen als achtervolgster Tea Lanchava gisteren haar partij tegen de 15-jarige Anna-Maja Kazarian had gewonnen, maar dat kwam er niet van. Negen zetten nadat Lanchava nog glad gewonnen stond, moest zij opgeven. Het gebeurde in een fase waarin de speelsters nog maar heel weinig tijd hadden.