Roger Federer, zo dicht bij perfectie

In een wondershow versloeg de bijna 34-jarige Roger Federer in de halve finale van Wimbledon de Britse favoriet Andy Murray. Kan hij zondag Pete Sampras voorbij met zijn achtste titel?

De Zwitser Roger Federer wordt gefeliciteerd door de Brit Andy Murray na zijn zegen in drie sets in de halve finale van Wimbledon (7-5, 7-5 en 6-4). Foto Reuters/Toby Melville

De beste wedstrijd in zijn carrière? Robert Federer, de kleine gedrongen vader van Roger, moet lachen. „Nee, dat kan je niet zeggen”, reageert hij terwijl hij in korte broek langs het centercourt van Wimbledon loopt.

Daar heeft zijn zoon zojuist een ongekende masterclass gegeven tegen de Britse hoop Andy Murray: 7-5, 7-5 en 6-4. BBC valt stil. Murray mountain, de berg van hoop waar eerder op de dag nog gedanst en gefeest werd in zomerjurken en T-shirts, loopt leeg. Einde Murray mania.

Dazzling – oogverblindend, zoals de Engelse pers over Federer schrijft. Pa Federer weet het niet, bescheiden als hij is. „Als je zoveel hoogstaande wedstrijden hebt gespeeld, weet je niet meer welke de beste is”, zegt Robert Federer. Dan moet hij door. „Sorry!” In een drafje rent hij weg, de vader van volgens velen de beste tennisser in het professionele tijdperk.

Die is zelf duidelijker, een kwartier later in de persconferentie. „Eén van de beste wedstrijden die ik gespeeld heb in mijn loopbaan.”

Branden

Zo dicht bij perfectie, zo laat in zijn carrière. Is zijn talent dan zo diepgeworteld dat het resistent is tegen ouderdom? Over een maand wordt Roger Federer 34, hij heeft een gezin met vier kinderen, is ogenschijnlijk gelukkig getrouwd en staat op een recordaantal van zeventien grandslamtitels. Bijna alles al gewonnen, een loopbaan die voorzichtig uitdooft? Nee, van binnen brandt het nog.

Zondag wacht in de finale Novak Djokovic, de nummer één van de wereld. Het zou zomaar Federers laatste kunstje op zo’n groot podium kunnen worden. Het is de herhaling van de finale van vorig jaar, die de Serviër na vijf sets hoogstaand tennis won. Wanneer Federer zondag wint, gaat hij de Amerikaan Pete Sampras voorbij in het aantal overwinningen op Wimbledon: nu staan ze beiden op zeven eindzeges, een gedeeld record.

Hoe lukt het Federer nog te pieken, zo laat in zijn loopbaan? „Hij heeft een goede familie achter zich en hij heeft nog plezier in het spel”, wil vader Federer nog wel kwijt. Federer voelt zich goed als hij zijn tweelingen (twee meisjes, twee jongens) en vrouw Mirka in de buurt heeft. Zijn hele gezin verblijft momenteel in Londen. En hij houdt zich scherp door te vernieuwen in zijn coachingsstaf, niet bang om nieuwe theorieën toe te laten. Eind 2013 haalde hij de Zweedse oud-speler Stefan Edberg – tweevoudig winnaar op Wimbledon – binnen als coach.

Het heeft effect op zijn spel. Cum laude cijfers tegen Murray, met een doorslaggevende dominante eerste service, 84 procent van zijn eerste opslagpunten wint hij. En hij is bij vlagen weer een kunstenaar aan het net. Het is de invloed van Edberg, voormalig serve- en volleyspecialist. Samen sleutelden ze aan zijn speltype: nog wat aanvallender, nog meer het net opzoeken voor snelle punten. Tegen Murray wint hij 29 van zijn 107 punten aan het net. En de fysieke sloopmachine Murray die Federer vanuit het achterveld zou wegblazen, zoals hier en daar werd verwacht? Geen sprake van, de militaire precisie is bij Federer ook op de baseline als vanouds.

Applaus

Een betoverende overwinning, tegen een Murray die qua leeftijd (28), fysieke gesteldheid en mentale kracht misschien wel op zijn top zit. In de gangen van het centercourt krijgt Federer op weg naar de kleedkamer een applaus van iedereen die hij onderweg tegenkomt, wat hem nog nooit gebeurde na een gewonnen halve finale. Het is de magische wisselwerking tussen Federer en Wimbledon, zijn tweede thuis na geboorteplaats Bazel.

Mentaal is hij in het duel tegen Murray onbreekbaar. Sleutelmoment in de wedstrijd is de absurde tiende game aan het eind van de tweede set. Murray serveert om in de set te blijven, krijgt vijf setpoints tegen, maar redt het uiteindelijk na vijftien minuten gevecht, spektakel, furie en een Brits publiek dat uit de stoeltjes klimt van opwinding.

De game overstijgt alles, het is een wedstrijd binnen een wedstijd. De verliezer van de game zal de wedstrijd ook verliezen, toch? „Ik schreeuwde van binnen”, zei Federer na afloop over die verloren game.

Federer die vijf setspoints verspeelt, Murray die het momentum kan pakken om de wedstrijd om te draaien. Niet op deze dag, niet tegen deze Federer. De Zwitser wint simpel zijn servicegame die daarop volgt, en breakt Murray in de game daarna: 7-5. Boekhouder doet zijn werk ongenadig. 2-0 in sets, maar gevoelsmatig al einde wedstrijd. En dat blijkt het een set later ook. Bij de handshake aan het net tikt Murray Federer een paar keer op de borst.

Buzz

Maar goed, een ijzersterke halve finale maakt nog geen toernooiwinst. Kan Federer de komende anderhalve dag de buzz rond zijn spel goed kanaliseren? Een gegeven in de sportwereld is dat na een uitzonderlijke wedstrijd vaak een mindere volgt. Federer: „Ik moet mijn niveau nog één wedstrijd hoog houden om er twee perfecte weken van te maken.”