ZERO bracht optimisme

ZERO was in de jaren 50 en 60 een experimentele kunstenaarsgroep. In 1957 opgezet door de Duitse kunstenaars Heinz Mack en Otto Piene groeide de beweging uit tot een internationaal gezelschap. Uit Nederland waren onder andere Armando, Jan Henderikse en Henk Peeters ZERO-kunstenaars. Het was een groep kunstenaars uit verschillende landen die genoeg had van de pessimistische tijdsgeest net na de Tweede Wereldoorlog en aan het begin van de Koude Oorlog. Om aan die tijdsgeest te ontkomen werkten ZERO-kunstenaars met felle kleuren als rood, geel en goud. En er werd niet alleen met verf geschilderd, maar ook met vuur en rook kwamen er dingen op het doek. Er werden installaties gemaakt met alledaagse voorwerpen, zoals spijkers , munten, banden en bierkratjes. Tot en met 8 november toont het Stedelijk Museum een historisch overzicht van deze internationale kunstenaarsbeweging. Het Stedelijk heeft vanaf het begin al een nauwe relatie gehad met ZERO. In 1962 gaf het museum al een podium aan deze toen nieuwe kunst. Kort voor het uiteengaan van de groep was er in 1965 een grote overzichtstentoonstelling. Tijdens deze tentoonstelling zijn er archiefbeelden te zien van deze tentoonstelling en er zijn 75 werken van de ZERO-kunstenaars.