Afscheid

Inge Steenhuis reisde door Afrika als tekenlerares.

Er was een feestje op school omdat ik na een jaar lesgeven terug naar Nederland zou gaan. Na het volkslied, de toneelstukken en de toespraken stonden we klaar voor de disco. De school had geen elektriciteit maar wel een grote gettoblaster die op een generator liep. Die bleek stuk te zijn. Iedereen stond eromheen en in een grote dieselwalm werd er steeds harder geroepen: verdorie, met Kerst deed-ie het nog.

Mister Clement opperde dat we maar zouden bidden dat hij zou gaan werken. Ik had daar geen zin in want ik kende die generator en stelde iets anders voor: we hadden zat trommels en trompetten, dan maar dansen op traditionele muziek. Maar dat was ouderwets, men wilde echte hits natuurlijk.

Alle leerlingen stortten zich hartstochtelijk op de lemen vloer en begonnen te bidden om de werking van de generator. Ik hou van Jezus en Zijn wonderen maar op een Nederlandse manier: het moet niet te gek worden. En verdomd, na 10 minuten sloeg de generator aan! Iedereen gilde even, maar ging daarna meteen dansen, want je weet maar nooit. Ik moest bijna huilen om hun wilde geloof en om mijn favoriete Ghanese hit die als eerste weerklonk.