En op het einde volgt steevast de executie

„Ik ben Mohamed al-Moussa, de vader van Hamoud.” Verhalen over dappere activisten in IS-gebied en over de vluchtelingen kennen meestal geen goede afloop.

Beeld uit de executievideo van twee media-activisten uit Raqqa, de ‘hoofdstad’ van de Islamitische Staat.

Wordt vervolgd. In de journalistiek gebeurt het wel vaker dat een verhaal een staartje krijgt. Het is niet altijd eenvoudig dat staartje in de krant te krijgen. Er is geen plek, je kunt niet tweemaal hetzelfde verhaal brengen. Maar af en toe is het wél nuttig.

Neem nu het verhaal dat vorige week in de krant stond over de moedige jonge activisten uit Raqqa die met ware doodsverachting strijd voeren tegen Islamitische Staat door opruiend materiaal naar binnen en stiekeme filmopnames naar buiten te smokkelen.

Het artikel begon met de wake voor de vader van een van hen, Hamoud al-Moussa. Hij was door IS geëxecuteerd vanwege het werk dat zijn zoon deed voor de groep Raqqa is Being Slaughtered Silently (‘Raqqa wordt in stilte afgeslacht’).

Maandag dook een nieuwe video van Islamitische Staat op. Het is een gelikte productie zoals we die van IS gewend zijn. Ditmaal wordt een misdaadprogramma nageaapt, compleet met ondervragingen bij blauw licht en een zwart-witreconstructie van de feiten.

We zien Bashir Abdul Atheem (20) en Faisal Hasan al-Habib (21), twee jonge media-activisten in Raqqa.

„Wie heeft jullie gevraagd deze pamfletten te printen?”, vraagt een stem buiten beeld.

„Hamoud al-Moussa.”

„Hoe kennen jullie deze persoon?”

Faisal: „Het was mijn buurjongen.”

Bashir: „Ik ken hem van de begindagen van de revolutie in Raqqa.”

„Wat wilde hij van jullie?”

Bashir: „Dat we die pamfletten uitprinten, seculiere pamfletten.”

Het einde laat zich raden: Bashir en Faisal worden geëxecuteerd. Raqqa Slaughtered zegt dat de jongens niet voor de groep werkten, en dat ook de spionagecamera’s waarnaar in de video wordt verwezen niet van hen komen.

Aan het eind is een derde persoon te zien. Alleen zijn mond komt in beeld. Hij zegt: „Ik ben Mohamed al-Moussa, de vader van Hamoud.”

Het lijden van de familie is nog niet voorbij: in video’s van IS is de introductie van iemand aan het eind tevens de aankondiging van een volgende executievideo. Het is goed om aan de Raqqa-activisten te denken wanneer weer iemand zegt dat moslims er niet genoeg werk van maken om IS te bestrijden.

Een ander verhaal liep evenmin goed af. Op 23 mei kon u lezen over Sham (19) en Mohamed ( 14). De jonge Syriërs stonden op het punt de gevaarlijke overtocht op de Middellandse Zee van Egypte naar Italië te maken.

Ik ging het gezin laatst opnieuw opzoeken in hun appartementje in de havenstad Alexandrië. De woonkamer stond vol rugzakjes. De avond tevoren was weer een poging mislukt.

Het was de derde sinds het verschijnen van het artikel. Telkens was het de vader, Abu Mohamed, die de reis afblies omdat hij de zaak niet vertrouwde. Abu Mohamed is er trots op dat zijn intuïtie telkens juist was: in de drie gevallen hoorden ze later dat de rest van de groep gearresteerd was.

Maar op 29 juni liet Abu Mohameds intuïtie hem in de steek: Sham en Mohamed werden zelf gearresteerd. Sindsdien zitten zij op een politiebureau in Alexandrië.

Abu Mohamed is de wanhoop nabij. „De plek waar ze worden vastgehouden is vies en ze worden niet goed behandeld.”

In Egypte is illegaal het land verlaten geen misdrijf – nog niet: een nieuwe wet gaat daar mogelijk verandering in brengen. Syriërs met een verblijfsvergunning of met familie in Egypte worden doorgaans na een dag of tien vrijgelaten.

Sham en Mohamed zouden eerstdaags thuis moeten zijn. En dan is de vraag: wat nu?

Tijdens mijn laatste bezoek had Abu Mohamed gezegd dat ze het nog één keer zouden proberen vanuit Egypte. En als dat niet lukte? „Dan gaan ze naar Turkije om het via de Balkanroute te proberen.”

Wordt vervolgd.