Vroeger was het asfalt veel zachter

Ik wilde het er eigenlijk niet meer over hebben. Er was tenslotte de laatste dagen al genoeg over gezegd en geschreven. Maar de opmerking van een RTL-presentatrice dat er tegenwoordig waarschijnlijk niet meer maar wel harder gevallen wordt deed mij van gedachten veranderen. Wat bedoelde ze nou eigenlijk? Dat het asfalt twintig jaar geleden een stuk zachter was? Of dat de renners vroeger alleen bij snelheden van 25 kilometer per uur vielen? Geen idee, maar wat een onzinnigheid! Vallende renners, het is verschrikkelijk om te zien, maar die zijn onlosmakelijk met de sport verbonden. Neem nu de valpartij waar onder anderen Tom Dumoulin en Fabian Cancellara het slachtoffer van waren. Een renner die zit te slapen en een achterwiel aantikt in een afdaling met snelheden van rond de 80 kilometer per uur. Gevolg, een twintigtal renners tegen het asfalt.

Dit soort valpartijen is van alle tijden en niet te voorkomen. Ik heb vele afleveringen van de Tour de France meegemaakt en elk jaar is het vooral gedurende de eerste week weer iedere dag raak. Vraag het een willekeurige renner en die zal beamen dat de stress van de Tour met die in geen enkele andere wedstrijd te vergelijken is. De belangen zijn groot en een ieder wil voor zijn kans gaan waar mogelijk. Risico’s worden niet geschuwd en valpartijen worden gezien als een noodzakelijk kwaad. Natuurlijk moet er te allen tijde gestreefd worden naar een zo veilig mogelijke koers. Vooral de parcoursbouwers hebben hier een hele grote verantwoordelijkheid.

Maar bijvoorbeeld ook kleinere ploegen en afschaffen van de oortjes zouden hierbij kunnen helpen. Opmerkelijk is echter dat de meeste renners en ploegen hier helemaal niet voor zijn. En dat zijn toch degene die uiteindelijk de risico’s moeten ondergaan. In deze Tour valt na vier etappes het aantal grote valpartijen nog reuze mee. Gisteren in de zo ‘gevaarlijke’ kasseienrit was er zelfs geen enkele valpartij. Maar wees gerust , de sprintersetappes komen eraan. Dat wordt weer met samengeknepen billen kijken en fingers crossed.