Slecht getimed: fietsende vrouwen

Wie: Liesbeth van Erp

Leeftijd: 61

Wat: ondernemer, schrijver

Waar:Nieuwsuur, 3 juli

Ook gezien, zaterdag? Die massasprint? En hoe de 26-jarige Lucinda Brand (Rabo-Liv), die tijdens de proloog in Ljubljana werd geklopt door Annemiek van Vleuten, in de eerste etappe de roze trui veroverde?

De Giro Rosa, de grootste ronde in de vrouwenwielersport, startte vrijdag in Slovenië, vrijwel gelijk met mannen in de Tour de France in Utrecht. De timing kon bijna niet ongelukkiger - wat betreft media-aandacht, dan.

Toch bleven ze niet helemaal uit het nieuws: Nieuwsuur kwam met het fenomeen ‘fietsende vrouwen’. In de reportage zat Liesbeth van Erp (61), ondernemer in de gezondheidszorg en co-auteur van onder andere de succesvolle roman Zadelpijn en ander damesleed, over zeven vrouwen op fietsvakantie in Frankrijk. Daarmee staat ze „aan de basis van de populariteit” van vrouwenwielrennen, aldus Nieuwsuur.

Even verwerd het vrouwenwielrennen meer tot een hobby dan een serieuze sport. „Wij gingen fietsen om buiten te zijn”, zei Van Erp. „Maar we willen er ook altijd wel een beetje leuk uit blijven zien. […] Dus de lippenstift zit wel in het zakje.” Een fietsenmaker uit Arnhem vulde later aan: mannen willen pochen, goed schakelen, vrouwen willen vooral „lekker fietsen op een heel leuke fiets die zij leuk vinden.”

Als dit over vrouwenvoetbal was gegaan, was de KNVB wellicht niet blij geweest. Tijdens het WK in Canada moesten journalisten vooral over voetbal praten. Alléén over voetbal. Toen een verslaggeefster aan verdediger Merel van Dongen vroeg of ze nog ging winkelen in de grootste mall van Noord-Amerika, kreeg ze een reprimande: zulke vragen werkten vooroordeelbevestigend. En dat beschadigt het imago van de (toch al kleinere) sport.

Is dat de manier om stigma’s te bevechten? Wat ook helpt: erom lachen. Het Noorse vrouwenvoetbalelftal maakte tijdens het WK een ludieke mockumentary (parodie op documentaire) met ‘onthullingen’ van spelers Trine Rønning („ik kijk soms vrouwenvoetbal op tv, zoooo saai”), Emilie Haavi („mijn grootste probleem is dat ik de bal steeds met mijn handen oppak, en dan, shit, hands”), en Cathrine Dekkerhus („de lesbiennes zijn overal”). De video werd een hit – over imago gesproken.

Toch blijft het ingewikkeld: hoe graag de bonden het ook willen, krijgen de sporten nog altijd minder serieuze belangstelling dan de mannelijke variant. FIFA-baas Sepp Blatter suggereerde ooit – een faux pas die veel kritiek opleverde – dat vrouwen ook in „strakke broekjes” kunnen voetballen om „de populariteit van de sport te verhogen”.

Bij de Giro hielp het niet.