Kijken: 10 jaar na de aanslagen van 7/7 in Londen kijken overlevenden terug

Het begon met berichten over een metrostoring. Toen de eerste gewonden uit de Londense ondergrondse werden gehaald en even later een bus explodeerde, werd duidelijk wat er aan de hand was: een serie terreuraanslagen. Vandaag, precies tien jaar na de aanslagen van 7/7, kijken overlevenden terug naar die fatale dag.

Een roos op de gedenkplaat voor de slachtoffers van 7/7 in Hyde Park in Londen Foto EPA / ANDY RAIN

Het begon met berichten over een metrostoring. Wachtende forenzen klaagden geïrriteerd tegen elkaar over de vertraging. Toen de eerste gewonden uit de Londense ondergrondse werden gehaald en even later een dubbeldekker explodeerde, werd duidelijk wat er aan de hand was: een serie gecoördineerde terreuraanslagen. Vandaag, precies tien jaar na de aanslagen van 7/7, kijken overlevenden terug naar die fatale dag.

Gill Hicks herinnert zich de dag nog alsof het gisteren was, zegt ze in een special van Sky News:

“Ik was mijn metroabonnement vergeten en moest daardoor een kaartje kopen. Daardoor had ik een latere metro dan gepland. Dat is me verder nooit overkomen. Dit was de enige keer.”

Sky News heeft vandaag een overzicht waarop van minuut tot minuut te zien is hoe het drama van 7/7 zich een decennium geleden ontvouwde.

52 slachtoffers, 4 daders

Hicks verloor haar beide onderbenen bij de explosie in de bijzonder drukke ochtendspits. In tegenstelling tot 52 onschuldige slachtoffers overleefde zij de aanslagen, gepleegd door vier jonge radicale moslims van 18, 19, 22 en 30 jaar. Je zou een enorme wrok verwachten bij Hicks voor wat haar is aangedaan, maar zij besloot juist een netwerk op te zetten met als doel de dialoog aan te gaan met vaak sociaal geïsoleerde jongeren die dreigen af te glijden naar extremistisch gedachtegoed. Zo hoopt ze te voorkomen dat zoiets ooit nog zal gebeuren. Hicks:

“Ik dacht monsters te zullen aantreffen als ik zou kijken naar wat de daders voor mensen waren. Die vond ik echter niet. Deze gehersenspoelde jongeren zijn net zo goed slachtoffers van terroristische organisaties”

Bekijk hier de ontroerende beelden van hoe een geëmotioneerde Hicks vandaag terugkeerde op de plek waar de tragedie tien jaar geleden plaatshad en de agent omhelst die haar indertijd redde:

De herinnering blijft

Ondanks de chaos en het traumatiserende karakter van de gebeurtenissen valt op hoe helder Hicks en de andere overlevenden zich de details van wat zich op 7/7 afspeelde nog voor de geest kunnen halen. Geen wonder ook: veel levens zijn die dag verwoest en voor veel nabestaanden is de tijd sinds die dag stil blijven staan. Hoe veel tijd er ook verstrijkt, veel ouders blijven hun kinderen missen, veel achtergebleven partners hun geliefde.

Bekijk hier hoe Londen vandaag collectief stilstond bij de vreselijke gebeurtenissen van tien jaar geleden:

Tien fysieke uitdagingen

Iedereen gaat op zijn of haar eigen manier om met de verwerking van de tragedie. Hicks kwam naast het oprichten van haar netwerk op het idee om zichzelf de afgelopen tien jaar tien lichamelijke uitdagingen te geven. Met haar beenprothesen leerde ze tapdansen, zwom ze met haaien en ging ze bungeejumpen en abseilen van meerdere wolkenkrabbers.

Nu, tien jaar later, lijkt Europa nog altijd vatbaar voor terreuraanslagen. Begin dit jaar schoten moslimextremisten nog twaalf mensen dood in Parijs op en rondom de redactie van Charlie Hebdo. Anderhalve week geleden werd in Frankrijk iemand onthoofd door een man die vermoedelijk een sympathisant was van IS. Maar waar terrorisme tien jaar geleden nog in verband gebracht werd met de aanslagen van 9/11 en de militaire invasies in Irak en Afghanistan wordt nu vooral gekeken naar het zelfgeproclameerde ‘kalifaat’ van terreurbeweging Islamitische Staat in delen van Syrië en Irak.

De Britse premier David Cameron sprak vandaag tegenover The Guardian een paar woorden over de aanslagen van 7/7:

Alleen maar verliezers

Graham Foulkes, die zijn zoon verloor op 7 juli 2005, ziet de aanslagen als een ware tragedie met alleen maar verliezers:

“7/7 heeft voor geen enkel doel ook maar iets bereikt. Er werden geen wetten veranderd, er waren geen acties die de extremisten als overwinning zouden kunnen claimen. Het was een volstrekt nutteloze massamoord.”