Column

Zeewind

Het aardige van wind is dat hij overal op de wereld waait. Na een Tourdag van prachtige resultaten in de tijdrit in het al even prachtige Utrecht, permitteerde LottoNL-Jumbo-ploegleider Nico Verhoeven zich een ferme uitspraak over de etappe naar de winderige kust: „De buitenlanders zullen met angst op de fiets zitten omdat ze hier de Tour kunnen verliezen.”

Het werd precies andersom. Op de alert rijdende Tom Dumoulin na verloren alle Hollandse mannen juist tijd op de buitenlanders. In Slowakije kennen veel inwoners de zee alleen maar van horen zeggen. Zeewind waait honderden kilometers bij hun landgrens vandaan. En toch reed Slowaak Peter Sagan in Zeeland vooraan.

Was het bijzonder hoe Chris Froome in een waaier meereed? In zijn woonplaats Monaco staan er soms ook schuimkoppen op de golven. Verbaasd dat Alberto Contador zo hard door de wind kon rijden? Ik ben in Spanje wel eens van de kade geblazen in de kustplaats Cadiz.

Ook buiten Nederland bestaat wind.

Met de wind als tegenstander moet je als wielrenner weten waar en hoe je moet rijden. Maar het komt vooral aan op karakter en wilskracht. Tijdens de Zeelandse kilometers wees Contador zijn ploeggenoten hoe ze de wind moesten trotseren. Hij dirigeerde ze met één handbeweging naar de juiste positie.

Een goede waaierrijder heeft het gemunt op de beste plek. Voorrang verlenen is uit den boze. Je gunt je vijand juist de smerigst denkbare windvlagen.

Het was goed om te horen dat de Nederlander Jos van Emden de schuld voor de verloren tijd zocht bij zichzelf en zijn Lotto-ploeg. Ploegmaat Kelderman had zitten slapen en het vervangen van een wiel had ook sneller gemoeten. Van alleen schouderklopjes wordt niemand beter.

De Zwitsere renner Fabian Cancellara was naar Tourstad Utrecht gekomen om via een snelle tijdrit van zaterdag de gele trui om zijn schouders te krijgen. Hij faalde. Cancellara (34) over zichzelf: „Deze oude man moet zich gewonnen geven.”

Hardop in het openbaar zeggen dat de jaren gaan tellen, had bij de ijdele vechtjas Cancellara het effect van een lijfstraf. Op weg naar de streep van de tweede etappe in Zeeland blies de harde zijwind hem wakker.

Hij, oud? Niks oud!

Cancellara knokte zich naar voren. Hij perste een sprint uit zijn vermoeide benen. Op de finishfoto zag ik hoe fel hij zijn fiets vooruit duwde; hij hing ver boven het zadel. Cancellara werd derde en veroverde de felbegeerde trui.

Gevochten tegen zichzelf. Gevochten tegen de wind. Gewonnen op karakter.

Aeolus was uitgeblazen. Het klaarde op bij Neeltje Jans. Een Zwitser stond aan de oer-Hollandse kustlijn te pronken met het geel.

Nederlandse renners hebben niet het alleenrecht op hardrijden door de wind.