Plannen en wachten voor een glimp van de renners

De beste plek om de tweede etappe van de Tour de France in Zeeland te zien passeren, is de rotonde buiten het dorp Haamstede. Beweert Kevin Repkes. „Ik woon hier tweehonderd kilometer vandaan, maar op Google heb ik deze rotonde ontdekt.” Met een vriend en zeven familieleden heeft hij zich vanaf half elf geposteerd langs de binnenbocht die de renners pas ruim zes uur later zullen nemen. Enkele honderden mensen hebben zich verzameld om over een paar uur eerst de reclamekaravaan en daarna de wielrenners langs te zien flitsen. Sommigen, zoals de pensionado’s Elly en Henk Kruijff uit Rotterdam, zitten pas een uur op hun klapstoeltjes in de berm. „Ik weet niks van wielrennen maar dit wil je toch meemaken”, zegt Henk. Nu zitten beiden ingepakt in een poncho, regenbuien trotserend langs de weg die behoort tot een fietsroute genaamd ‘Strijd tegen water’. Anderen zitten er al veel langer. Zo heeft Wolf Engel hier naast de rotonde vannacht in zijn Audi gekampeerd. Engel heeft de stoelen achter in de auto verwijderd en daar ligt nu een matras. Hij zit op de achterbumper en de achterklep staat open. „Zo heb ik een perfect zicht op de renners.” Enkele maanden geleden al wist hij dat hij hier wilde gaan kijken. Tja, ze zullen snel weer voorbij zijn. Zou je bijna gaan hopen op een valpartij? „Nee nee”, zegt Henk Kruijff. „Als je voor de sensatie komt, dan kun je beter een knokfilm huren.” Het is half vier. We zijn met de racefiets van Haamstede naar Renesse gereden, om de belangstelling daar te peilen. Ook daar veel volk op de been. Een noodweer barst los. De helft van de toeschouwers blijft dapper staan. De andere helft zoekt een veilig heenkomen. In hijskranen. Achter bussen. Onder vrachtwagens, zoals ook uw verslaggever. De eerste wagens van de reclamekaravaan dienen zich aan. „Make some noise, people!” klinkt een elektronisch versterkte stem uit een auto. „You don't care about the rain. You want to party!” Ammehoela. En spreek Frans. Na een uur is het droog. Zelfs de zon schijnt. Terug in Haamstede staan ineens niet honderden maar duizenden mensen langs de kant. Onder meer pal voor de neus van Wolf Engel. „Ik heb gezegd dat ze mijn uitzicht verpesten, maar de mensen willen niet luisteren. De discipline is ver te zoeken”, klaagt hij. Hij besluit bovenop zijn auto te gaan staan. Daar zijn de renners. Alles bij elkaar duurt het een paar minuten, maar „het was een leuk dagje”, zegt iemand.