Ik weet niet of we op tijd drachmes kunnen drukken

Stem ja –Nikos Dimou op de site Protagon

Tot hier en niet verder, de „eerste keer links”. Met de keuze als breekijzer scheidt het referendum Griekenland van Europa. Brengt het tweespalt. Na het referendum zullen we ons in een ander Griekenland bevinden. Onafhankelijk van de uitkomst.

Als Syriza wint, zullen we plotseling van de ene op de andere dag in een arm, marginaal, derde- of liever vierdewereldland leven. En de regering maar beweren (om de wereld geen schrik aan te jagen), dat we in de euro zullen blijven. Zij mag dat willen, maar zal de euro ons willen?

Zonder financiering op basis van leningen, zonder ELA en de ECB zullen we niet rechtop kunnen blijven staan. Ik weet zelfs niet of we op tijd drachmes kunnen drukken.

Als Syriza echter verliest, kan de partij niet aanblijven. Er zal geen regering van nationale eenheid volgen – dus verkiezingen. Met welk geld? Wie zal ondertussen de salarissen en pensioenen betalen? Zullen de banken nog bestaan? En wat voor een regering kan voortkomen uit het actuele politieke landschap?

Alexis Tsipras heeft zichzelf in de voet geschoten. Heroïsche zetten zijn spectaculair, maar ze slepen gewoonlijk tragedies achter zich aan. Alexis in de rol van Leonidas [die dit zei in reactie op Xerxes’ verzoek om wapens in te leveren bij de slag van Thermopylae]: „Kom ze maar halen.”

Wat voor een ingeving is dit referendum! Lose-lose! Wie er ook wint, we zullen allemaal verloren gaan. We komen in niet in kaart gebrachte wateren. Slechts één ding is zeker. Alles verandert. Tot hier en niet verder.