De regering probeert ons te misleiden

De waarheid graag – S. Kassimatis in Kathimerini

De eerste dag gisteren in een ander Griekenland, met de banken dicht en de ene voet buiten Europa. Als u de ontwikkelingen op de radio – laten we zeggen, ’s morgens in de auto – heeft gevolgd, heeft u zich dan afgevraagd hoe irreëel lachwekkend gisteren de reclames klonken voor producten en diensten? Producten en diensten die morgen, als het ‘nee’ de overhand krijgt, zeer weinig mensen kunnen kopen?

We slaapwandelen op het verderf af en de meesten om ons heen hebben het niet in de gaten. Panagiotis Lafazanis [minister van Productieve reconstructie, milieu en energie, Syriza] zei ons gisteren dat we met ‘nee’ het ‘uitputtingsplan’ verwerpen dat Europa zogenaamd bekokstooft ten koste van ons. Vanuit één zeer concrete invalshoek heeft hij gelijk. Want wat vandaag gebeurt bewijst dat we geen ‘uitputtingsplan’ van het buitenland nodig hebben. Iemand zou kunnen beweren dat we zelfs geen ‘plan’ nodig hebben! Onze uitputting krijgen we ook zelf wel voor elkaar. Spontaan en improviserend. Met een epische begeleiding van Mikis Theodorakis. Met de figuren van Zorbas en Makrygiannis om naar ons te knikken en om ons van boven te zegenen.

Nauwelijks vier dagen resten ons om te kiezen tussen iets wat niet bestaat en iets anders dat niemand kent. Behalve, eventueel, Dimitris Stratoulis [plaatsvervangend minister van Sociale zekerheid, Syriza], die als enige opgetogen was van allen die zich gisteren haastten naar het Maximou [kantoor van de premier], even vóór de toespraak waarmee de premier het sluiten van de banken aankondigde.

Natuurlijk, ieder van ons draagt de verantwoordelijkheid voor zijn keuzes. Maar met het referendum wordt gepoogd de burgers te misleiden. En het grootste gedeelte van de verantwoordelijkheid ligt bij de premier en zijn groep naaste medewerkers, omdat zij de misleiding organiseren.

De afwezigheid van een grondslag is misschien niet waarneembaar voor de meesten. En wellicht is voor hen de tijd te kort om haar te bespeuren vóór zondag. De reden is dat Syriza gestaag en aanhoudend, door middel van zijn communicatiebeleid en dankzij de fouten van de anderen, terughoudendheid en nationale vernedering gelijk heeft gesteld aan Europa. Terwijl Syriza de vruchteloze weigering heeft herleid tot doel op zich en dit ‘waardigheid’, ‘trots’, ‘democratie’ en dergelijke heeft genoemd. Het resultaat is dat het referendum gaat over een misleidende en opzettelijk onbegrijpelijke vraag. Terwijl het in werkelijkheid plaatsvindt op basis van onze geprikkelde sentimentaliteit. Deze methode heeft tot doel ervoor te zorgen dat wij de uitbarstingen van de gekrenkte trots (of, als u liever wilt, de jammerlijke snik van Panos Kammenos... [minister van Defensie, coalitiepartij ANEL]) volgen en over het hoofd zien dat we zondag stemmen over de toekomst van onze kinderen – en, hoe vreemd dat ook is, ook nog voor de kinderen van Tsipras en Kammenos.

[...]

Bij zijn komst naar de ministerraad, waarvan het referendum voor ons het gevolg waren, verzekerde Georgios Katrougkalos [staatssecretaris Bestuurlijke vernieuwing, Syriza], opgeruimd als gewoonlijk, ons dat hij een goede en fatsoenlijke overeenkomst verwachtte. Bij zijn komst naar de volgende ministerraad, waarvan de gesloten banken voor ons het gevolg waren, verzekerde dezelfde graag glimlachende man ons dat er geen vrees voor een vertrek uit de euro en Europa bestond. Is hij idioot of meedogenloos, vraag ik. Alles behalve het eerste, antwoord ik. Aangezien hij in de eerste plaats het beste beroep in Griekenland heeft gekozen. Dus is hij meedogenloos in het vleien van de massa…

Laat ik me erop beroemen - met uw permissie - dat de toespraak van de premier over het sluiten van de banken mij persoonlijk niet verraste.