Professor Smalhout schreef door tot eind

Bob Smalhout (1927-2015)

Anesthesioloog/columnist

Onderzoek naar anesthesie-doden maakte hem beroemd

Professor Bob Smalhout, anesthesioloog en Telegraaf-columnist, is vanochtend op 87-jarige leeftijd overleden in zijn woonplaats Bosch en Duin. „We zullen zijn rake observaties en lef missen”, schrijft adjunct-hoofdredacteur Jan-Kees Emmer van De Telegraaf op de site van de krant. Smalhout schreef ruim twintig jaar een wekelijkse column waarin hij de stand van de samenleving, de zorg en het onderwijs bekritiseerde. Hij fulmineerde tegen „infame bezuinigingen” en „stupide regels”.

Professor Smalhout, zoals hij genoemd wenste te worden, was de zoon van een joodse diamantbewerker en een hervormde moeder. Na zijn studie geneeskunde en opleiding tot anesthesioloog werd hij hoogleraar anesthesiologie in het Academisch Ziekenhuis in Utrecht. Zijn oratie ‘De dood op tafel’ (1969) maakte hem in een klap bekend. Hij rekende daarin voor dat er jaarlijks 200 patiënten onnodig overlijden door fouten in de anesthesiologie.

Collega-artsen roemen zijn kundigheid als arts. Zelf zei daarover dat hij op zijn vijfde al dokter wilde worden. „Van mijn autoped had ik een ambulance gemaakt en bevoorraad met jodiumtinctuur en pleisters.”

Na zijn pensionering in 1992 – „de grootste ramp die mij getroffen heeft” – werd hij columnist bij De Telegraaf . Zijn kortstondige politieke carrière als lijsttrekker voor de LPF in 2003 gaf hij op, omdat dat niet te combineren was met zijn columnistenwerk.

Allengs werden zijn columns persoonlijker. Hij schreef over zijn eerste vrouw Mieke Smalhout-van der Wees met wie hij zestig jaar getrouwd was. De laatste jaren van haar leven leed zij aan alzheimer, hij verzorgde haar thuis. Zijn tweede echtgenote, historica Nanda van Zee, overleed vorig jaar na een ongelukkige val. „Ik ga kapot aan de eenzaamheid.”, zei hij begin dit jaar. Zijn enige dochter, Saskia, trok bij hem in om voor hem te zorgen. Zijn gezondheid verslechterde. Hij onderging eerder drie bypassoperaties en kreeg een nieuwe aortaklep. Hij verklaarde nadien dat „de mens ongeschikt is om geopereerd te worden”. Hij is uiteindelijk overleden aan nierfalen. Dialyse weigerde hij. Hij bleef columns schrijven, ondanks ziekte en verdriet. „Mijn taak is nog niet klaar.” Zijn laatste verscheen op 19 juni.