Ben je ook tegen terreur? Ga als toerist naar Tunesië

Het land heeft de inkomsten hard nodig en we lieten ons toch ook niet door de IRA Londen uitjagen, schrijft Carolien Roelants.

Vriendinnen, een paar gezinnen, oude en jonge stellen lieten zich deze week vrolijk op Schiphol fotograferen voor deze krant: nee natuurlijk zegden ze hun eerder geboekte vakantie in Griekenland niet af. Ze namen wat meer geld mee, sommigen gingen naar een all inclusive hotel, dat kon al helemaal niet mis gaan. Op een positievere noot kwam ik ergens anders ook een enkeling tegen die vond dat die Grieken toch moesten worden geholpen in deze moeilijke tijd.

Wat een verschil met Tunesië! Touroperators hebben hun reizen na de aanslag in Sousse van 26 juni geannuleerd. De Tunesische autoriteiten verwachten dit jaar een half miljard dollar aan inkomsten uit toerisme mis te lopen doordat toeristen wegblijven. De nieuwe aanslag, die 39 mensen het leven kostte, bovenop de aanslag van vorige maand bij het Bardo-museum (21 doden, van wie 19 buitenlanders) maakt in elk geval voor dit jaar een einde aan het toeristenseizoen. De overheid maakte deze week bekend nu te verwachten een half miljard dollar minder te verdienen aan toerisme dan vorig jaar toen toeristen 2 miljard dollar binnenbrachten, 7 procent van het bbp.

Toerisme houdt 340.000 mensen aan het werk, en dat is heel belangrijk in een land waar (jeugd)werkloosheid een groot probleem is: volgens cijfers van maart zat twee op elke vijf jongeren zonder werk – dus nu nog meer. Economische en daaraan gekoppelde sociale problemen (geen baan, geen huwelijk om maar wat te noemen) speelden een belangrijke rol bij de opstand die in 2011 de corrupte sterke man Ben Ali ten val bracht. Sindsdien is het in Tunesië alleen maar slechter gegaan. Niet politiek: het is het enige land van de zogenaamde Arabische lente dat vrije verkiezingen achter de rug heeft. De Tunesische fundamentalisten leden vorig jaar een nederlaag én accepteerden die. Gezien de situatie in de rest van de Arabische wereld een groot wonder.

Maar de onrust van de overgang na 2011 hield investeerders en toeristen weg, en een soort Marshallplan dat na de Tweede Wereldoorlog Europa redde, zat er in tijden van internationale economische crisis ook niet in. Verkeerde tijd voor een revolutie, zei een Tunesische zakenman tegen me. Maar sinds vorig jaar begonnen de toeristen net terug te komen. Tot extremisten vorige maand op toeristen begonnen te schieten.

Hun doel is duidelijk: de economie vernietigen en dan via een toestroom van uitzichtloze aanhang hun idee van een islamitische heilsstaat stichten, of de bevolking er zin in heeft of niet. Extremisten probeerden dat in de jaren negentig van de vorige eeuw ook in Egypte. Daar bleven toeristen eveneens weg, maar een keiharde tegencampagne van de regering, met steun van de bevolking die van het toerisme afhankelijk was, maakte een einde aan de aanslagen.

Terreur in islamitische landen is kennelijk veel angstaanjagender dan een aanslag hier. Gingen er in de jaren negentig soms minder toeristen naar Parijs toen de Algerijnse Gewapende Islamitische Groep daar aanslagen pleegde? Of naar Londen toen het Ierse Republikeinse Leger daar vanaf de jaren zeventig bommen plaatste? Ik herinner me nog de tasjescontrole in Harrods, maar iedereen bleef komen.

Zo hebben we eigenlijk met zijn allen de IRA helpen verslaan, en zo kunnen we nu ook de Tunesiërs helpen. Willen we aan de overkant van de Middellandse Zee een nieuwe Islamitische Staat? Op naar de Tunesische resorts! En uiteindelijk kunnen we net zo goed morgen hier op de Dam worden opgeblazen.