Onbeholpen grafschenders

Zonde om zo’n charmante film als La rançon de la gloire in de derde akte de afgrond in te zien denderen. De film is gebaseerd op de ontvoering van de stoffelijke resten van komiek Charlie Chaplin in 1978. Indertijd meldden zich zoveel goudzoekers dat de familie de losgeldeis van de lijkrovers niet serieus nam, zodat ze uit armoede Chaplins kinderen gingen bedreigden.

Die scherpe randjes verzacht regisseur Xavier Beauvois (Des hommes en des dieux) in dit warme portret van twee klunzige grafschenders, de kwikzilveren Eddy en de logge somberman Omar, die het allemaal doen voor een pittig, maar arm meisje. En zo zijn er meer parallellen tussen hen en ‘the little tramp’ in dit komische melodrama met gewaagd bombastische muziek van Michel Legrand en een innemende Benoît Poelvoorde. Maar filmen is als koken, vertelde de regisseur me: het draait om de balans van ingrediënten. En die balans raakt aan het eind zoek door een romance met een circusmeisje en zelfs een komische chimpansee. Jammer, hij was best leuk.