Niet alleen de prostituee maar elke burger stelt zijn lichaam in dienst van de ander

Het zedelijk onderscheid tussen onbetaalde seks (liefdevol) en betaalde seks (liefdeloos) is betrekkelijk. De geslachtsdaad kent geen moraal, schrijft Adriaan Slooff.

Zowel de voor- als tegenstanders van prostitutie reageren vaak erg voorspelbaar, zoals onlangs nog Dick Pels (GroenLinks) en Gert-Jan Segers (ChristenUnie) in de krant van 23 juni. Misbruik en uitbuiting komen immers voor in talloze beroepsgroepen, maar daarom schaffen we nog niet een hele beroepsgroep af. Bovendien is het zo dat iedereen die betaald werk verricht zijn lichaam in dienst stelt van de ander zonder dat er sprake is van bijzondere gevoelens.

Zoals de schilder zijn handen, de zanger zijn stem, de opticien zijn ogen, de musicus zijn oren en de voetballer zijn benen gebruikt, zo gebruikt de prostituee háár specifieke lichaamsdelen. Prostituees verkopen hun lichaam zoals topsporters en fotomodellen hun lichaam verkopen. Oók de actrice die beroepsmatig de liefde bedrijft.

Sterker: waar de prostituee het afgezonderd doet op een kamertje zonder kijklustigen, doet de actrice het op het witte doek voor miljoenen kijklustigen. In beide gevallen vindt er vleselijk contact plaatst tegen betaling zonder amoureuze gevoelens. Soms speelt de actrice zelfs de rol van prostituee, zoals Julia Roberts in Pretty Woman. Kortom, naarmate de representativiteit van ons lichaam belangrijker wordt, zal ons lichaam navenant meer een handelsobject worden.

Het zedelijk onderscheid tussen onbetaalde seks (liefdevol) en betaalde seks (liefdeloos) is ook betrekkelijk. De geslachtsdaad kent namelijk geen moraal en kan bijgevolg slecht noch goed zijn. Wij maken toch ook geen ethisch onderscheid tussen betaalde en onbetaalde arbeid?

Hierbij mogen we niet vergeten dat vrijwel elke vrouw bij seksuele contacten een tegenpresentatie verlangt. Immers de man moet op enigerlei wijze ‘betalen’ voor haar seksuele gunsten: door galant en attent te zijn, door haar geschenken aan te bieden, haar op uitstapjes te trakteren, enzovoort.

Bovendien maakt elke vrouw die zich opdoft van zichzelf een openbare verschijning als zij zich publiekelijk presenteert. Net als de prostituee wil zij namelijk opvallen ten einde mannen aan te trekken. En net als de prostituee kleedt zij zich hierom sexy en uitdagend. Het onderscheid tussen lingerie en hoerige kleding is de voorbije jaren steeds kleiner geworden.

De tegenstanders van prostitutie hebben wel gelijk dat de overheid seksuele exploitatie op commerciële basis natuurlijk niet hoeft te faciliteren. Als een verbod (nog) niet mogelijk of haalbaar is, kan de overheid wel een actief ontmoedigingsbeleid inzetten, zoals zij ook doet inzake het roken. Dus dat de overheid niet alleen de tabaksindustrie, maar ook de seksindustrie aanpakt. Wellicht kan de individuele prostituee als zzp’er haar werk dan beter en veiliger doen.