Nu blijft het bijtertje wel koel op baan 19

Laatbloeier Richèl Hogenkamp (23) doorbreekt een barrière: ze wint een duel op een grandslamtoernooi.

Richèl Hogenkamp tijdens haar duel tegen Wang Qiang in de eerste ronde op Wimbledon.
Richèl Hogenkamp tijdens haar duel tegen Wang Qiang in de eerste ronde op Wimbledon. Tennisimages/Henk Koster

Baan negentien is een soort openbare borreltafel, in het hart van Wimbledon. De kleine baan ligt precies te midden van twee drukke looproutes en is ingeklemd tussen de imposante hoofdstadions, centrecourt en court 1. Je te onttrekken aan de grootsheid van Wimbledon is onmogelijk op baan negentien.

Zeven jaar geleden raakte Richèl Hogenkamp hier mentaal verdwaald. In de tweede ronde van het juniorentoernooi verloor ze als zestienjarige van een Thais talent. „Ze was beduusd door het podium”, zegt haar coach Kees Oostrom, die er die julidag in 2008 bij was. „Zo onder de indruk was ze van de ambiance. Ze kon niet omgaan met de druk. Ze liet zich helemaal overrompelen.”

Gisteren, eind van de middag. Baan negentien. Hogenkamp heeft de druk op zichzelf opgevoerd: na drie zeges in het kwalificatietoernooi moet ze in staat zijn de Chinese laagvlieger Wang Qiang te verslaan in de eerste ronde. Zeventig minuten lang getergde blik, geconcentreerd spel. Dan kalmpjes twee gebalde vuisten na een weinig verheffende maar degelijke overwinning: 6-4 en 6-4.

Londense hitte

De grandslambarrière doorbroken. En een mooi vooruitzicht: morgen speelt Hogenkamp op een show-court in de Londense hitte tegen de Russische ster Maria Sjarapova, winnaar in 2004.

Laatbloeier Hogenkamp (23) is onbekend bij het grote publiek. Ze groeide op in de Doetinchemse luwte en wordt sinds haar elfde getraind door Oostrom, die een tennisschool runt in het nabijgelegen Velp. Redelijk talent, slimme speelster, taai – maar al jaren bungelend tussen de honderdste en tweehonderdste plaats.

Ze mist wapens, heeft geen knallende service of bijtende forehand. „Ik heb geen spel waar ik iemand mee de baan af blaas.” Met haar postuur, 1 meter 68, moet ze het hebben van vechtlust en loopvermogen. „Ze is een bijtertje”, zegt Oostrom.

Geen grootse resultaten de afgelopen jaren. Nu dan eindelijk tijd om te oogsten, na lang geploeter op kleine toernooien? De nummer 123 van de wereld klopt zachtjes op de deur van de tophonderd, een magische grens, vanwege gegarandeerde plaatsing voor grandslamtoernooien.

De belangrijkste vordering die ze gemaakt heeft is het doorgronden van het mentale spelletje. „Ik zat de hele wedstrijd vast, ik had last van spanning”, zei ze gisteren. Waar ze in het verleden de psychologische strijd met zichzelf verloor, bleef ze nu rustig en zakelijk. „Dit is een kleine overwinning op mezelf. Als ik vroeger spanning had, liepen mijn slagen helemaal vast.”

Tot een jaar geleden ging ze een wedstrijd in om niet te verliezen, zegt Oostrom. Nu toont ze meer initiatief, meer lef. Ze lijkt verlost. „Het angstige gaat er langzaam uit. Ze is nu meer bezig met punten winnen in plaats van bang zijn de fout te maken.”

Haar perspectief? Op korte termijn is de verwachting dat Hogenkamp in de volgende ronde wordt weggeblazen door het powerspel van Sjarapova. Op lange termijn kan Wimbledon 2015 een kantelpunt zijn in haar carrière: bij verlies in de tweede ronde verdient ze omgerekend 66.000 euro. Geld waarmee ze wil investeren in haar staf, ze hoopt een coach aan te trekken die vijftien tot twintig weken per jaar mee reist op de tour. Oostrom gaat nu alleen incidenteel mee, hij is gebonden aan zijn tennisschool.

Afgezakte Krajicek

En Hogenkamp hoopt serieuzer te worden genomen, als Nederlands beste speelster na Kiki Bertens. Ze haalde uit naar de toernooidirecteur van het grastoernooi in Rosmalen, Marcel Hunze. Die gaf haar geen wildcard voor het hoofdtoernooi eerder deze maand, terwijl de op de ranglijst ver afgezakte Michaëlla Krajicek (nummer 404) wél een uitnodiging kreeg. Hogenkamp gromde: „Voor een toernooidirecteur is het misschien interessanter om de naam Krajicek in het schema te hebben”.

En het deed pijn dat captain Paul Haarhuis haar passeerde in het enkelspel in de gewonnen Fed Cup-ontmoeting in februari tegen Slowakije, de voorkeur ging uit naar Arantxa Rus. Voelde het alsof ze in de twee kwesties over het hoofd werd gezien? „Ja.”

Nog even terug naar baan negentien in 2008. De Thaise waar ze toen van verloor, met de onuitspreekbare naam Noppawan Lertcheewakarn, haalde dat jaar de finale en won het juniorentoernooi een jaar later. Nu is ze afgezakt naar plek 422, terwijl Hogenkamp doorstoot. Oostrom: „Het kan gek lopen.”