Nederlandse Turken vervreemden van democratie

Premier Mark Rutte en zijn Turkse collega Recep Tayyip Erdogan in het Catshuis.
Premier Mark Rutte en zijn Turkse collega Recep Tayyip Erdogan in het Catshuis. Foto ANP / Martijn Beekman

Beangstigend dat zo’n hoog percentage NederTurken op een partij stemt wier leider te boek staat als autoritair, corrupt en anti-Europees, schrijft Tuncay Çinibulak.

Op 7 juni stemden Turken voor een nieuw parlement. Ook de NederTurken hebben voor het eerst in hun vijftigjarige geschiedenis meegestemd vanuit de polder. Van de 74.795 stemmen ging 64 procent naar president Erdogans Partij voor Gerechtigheid en Ontwikkeling (AKP). Drie andere partijen scoorden elk rond elf procent. Een vergelijkbare uitkomst zien we ook in andere Europese landen waar veel Turken leven, maar nergens klopten de harten zozeer voor de AKP als in Nederland.

Het stemgedrag van de NederTurken is miraculeus en beangstigend. In eerste instantie zou je niet verwachten dat zo’n hoog percentage in Nederland op een partij stemt wier leider te boek staat als autoritair, corrupt en anti-Europees. Deze landgenoten zouden president Erdogan juist moeten afstraffen voor zijn megalomane ambities om sultan van Klein-Azië te worden en de partij-elite moeten wegstemmen vanwege de omkoopschandalen, verduistering van staatskapitaal, het drijven van illegale handel – wapens in ruil voor olie – met de terroristische Islamitische Staat (IS) en het monddood maken van de inheemse pers.

De stembuszege van de AKP in Nederland vind ik eveneens beangstigend. De NederTurken vinden het kennelijk prima dat de ‘legendarische leider’ op voet van oorlog staat met de alevieten, shi’ieten, Koerden en de buurlanden; dat de president koste wat kost van Turkije een gidsland wil maken voor de islamitische wereld, van iedere Turk een orthodox soennitisch moslim en veel van zijn tegenstanders buiten spel heeft gezet in een schijnproces (Ergenekon).

Lees verder (€)

Tuncay Çinibulak is vrijgevestigd journalist en schrijver.