Wielerfans klagen na ‘rotkoers’

Discussie over verplichte deelname aan nationale titelstrijd laait op bij wegwedstrijd in Emmen.

Lucinda Brand won gisteren bij de vrouwen de wegwedstrijd om het Nederlands kampioenschap.
Lucinda Brand won gisteren bij de vrouwen de wegwedstrijd om het Nederlands kampioenschap. Foto REMKO DE WAAL/anp

Drie zestigers staan deze zondagmiddag in een zomerse outfit op een paar meter van de finish in Emmen. Ze zijn al sinds jaar en dag vrienden en vinden het „machtig mooi” om naar het Nederlands kampioenschap wielrennen te kijken. Wiebe, Klaas en Reind vermaken zich maar al te goed, ondanks de regen. „Lekker koers en vrouwen kijken”, zegt Klaas, met 67 jaar de oudste van het drietal.

Ieder jaar bezoeken ze het NK wielrennen op de weg. Dit jaar doet de wegwedstrijd hun woonplaats aan. Alleen is het niet de strijd waar ze op hoopten. De uiteindelijke winnaar Niki Terpstra noemt het na afloop zelfs „een rotkoers, waarin de grote ploegen niet wilden knokken”.

De wielerfans willen behalve passie en spektakel, vooral ook toppers zien. Maar veel van die toprenners, onder wie Robert Gesink, Bauke Mollema en Tom Dumoulin, hadden zich afgemeld. Zij nemen rust met het oog op de Tour de France, die komend weekend van start gaat in Utrecht.

Veel grote namen ontbreken

„Het is heel jammer dat veel grote namen niet meedoen”, zegt Reind (63) als de renners weer voorbij zijn gezoefd. „Ze zouden daar boetes voor moeten uitdelen. Voor de organisatie en het publiek is dit ontzettend zonde.” Klaas vult boos aan: „Het is zelfs schandalig. Het is dat de wedstrijd bij ons om de hoek is, anders waren we wellicht niet gegaan.”

Niet alleen onder de toeschouwers maar in de hele wielerwereld is discussie ontstaan: moet deelname aan de nationale kampioenschappen niet verplicht worden, zoals bijvoorbeeld in België? Maar volgens de directeur van de Nederlandse wielerbond KNWU, Huib Kloosterhuis, is dat niet de oplossing. „Dan stappen ze na drie rondjes af en zeggen ze: we zijn er geweest. Dat is het gevaar”, zegt hij tegenover de NOS.

In principe staat al in de reglementen dat deelname aan het Nederlands kampioenschap verplicht is als een renner geselecteerd wil worden voor een WK of voor de Olympische Spelen, tenzij er een goede reden is om niet deel te nemen. Die regel was volgens Kloosterhuis niet bekend bij de ploegleiders, maar volgens hem hebben zij wel de intentie toprenners te laten rijden op het NK. Volgend jaar, een olympisch jaar, zal de bond de regel strikter hanteren.

Ook Terpstra, die in Emmen voor de derde keer Nederlands kampioen werd, ziet het nut van zo’n regel niet in. „Ik hou niet zo van verplichtingen, maar ik kan me niet voorstellen dat iemand ervoor kiest om géén NK te rijden”, zegt de Noord-Hollander. „We hebben uiteindelijk ook geen mooie koers gezien. De ploegleiders die gokten en dus niet wilden rijden, kunnen vanavond beter niet naar het casino.”

In de beginfase van de koers, een vlak parcours van tien ronden over 253 kilometer, houdt het peloton de benen stil. Acht man rijden vervolgens weg en mogen bijna achttien minuten voorsprong nemen. Het peloton dreigt zelfs op een ronde achterstand gezet te worden door de kopgroep. Dat zou volgens de regels betekenen dat het hele peloton uit koers gehaald wordt. Ramon Sinkeldam van Giant-Alpecin stelt na afloop dat zijn ploeg dat er „best voor over zou hebben gehad”, als er maar een renner van hun ploeg zou winnen.

Zover komt het uiteindelijk niet. Uittredend kampioen Sebastian Langeveld en Dylan van Baarle (beiden van Cannondale-Garmin) zetten zich op kop, offeren daarmee de eigen kansen op maar brengt het peloton zeven kilometer voor de finish terug bij de kopgroep. De wedstrijd wordt vervolgens beslist in een rommelige sprint van een grote groep, waarin Terpstra de snelste is.

Zo verslaat de eenling van het Belgische Etixx-Quickstep de grote Nederlandse ‘blokken’ Lotto-Jumbo, Giant-Alpecin en Roompot. Met dank aan Langeveld en Van Baarle, die met hetzelfde managementsbureau werken als Terpstra. „Omdat ik als enige van mijn ploeg meedeed, hoefde ik met niemand rekening te houden”, reageert de 31-jarige renner. „Vooraf had ik wel gedacht dat ik zou kunnen winnen, maar tijdens de koers niet. We hadden een achterstand van ruim zestien minuten op de kopgroep en er gebeurde eigenlijk niets. Pas in de laatste meters geloofde ik er weer in.”

Schild en zwaard

Na de huldiging neemt de Nederlands kampioen zijn zoontje Luca voor op de fiets, langs een bouwput op weg naar de persconferentie in het gemeentehuis van Emmen. De kleine Terpstra is gewapend met een schild en een zwaard. Vader Terpstra met een medaille. Onderweg komen ze nog een jongetje tegen. „Mag ik uw handtekening, meneer Terpstra? Het is wel een petje van team Roompot, maar dat maakt mij niet uit hoor.” De Nederlands kampioen moet lachen en tekent de cap.

Wiebe, Klaas en Reind zijn uiteindelijk tevreden met de winnaar. „Zo zien we toch nog de kampioenstrui in de Tour.” Maar dat is niet zo. Terpstra, gaat hooguit als toeschouwer naar de proloog in Utrecht. Hij zit namelijk niet in de Tourselectie van zijn ploeg. Wiebe: „Nou ja, wij gaan sowieso kijken. Als echte wielerfans.”