Durven dromen

Utrecht. De Fransen kunnen het niet eens correct uitspreken. 'Oetresjt', zo klinkt het uit de mond van de een. Met een sjjjj waarop een renner gevaarlijk kan uitglijden. 'Oetrekt’, zo zegt weer een ander. Met een harde k die klinkt als een droog startschot. Maar dat zal Utrecht een zorg wezen. Want niet Amsterdam, Rotterdam of Den Haag is volgende week het middelpunt van de wielerwereld. Maar de Domstad die zichzelf in ruil voor zes miljoen euro (de rest van ruim 15 miljoen komt van het Rijk en sponsoren) definitief op de kaart kan zetten. Omdat rendementsdenken ook in het wielrennen belangrijk is, voegen gemeente en organisatie daar altijd meteen aan toe dat ze verwachten dat de Tourstart Utrecht zo’n dertig miljoen zal opleveren.

Of dat ook zo zal zijn, is moeilijk te zeggen, zegt een specialist wat verder in deze NRC Special. Maar hij stelt wel al vast dat de „Utrechters hun schroom en bescheidenheid een beetje opzij hebben gezet en trots zijn op hun stad”. Mij viel op dat woorden als „gebrek aan ambitie” en „te lang bescheiden” in aanloop tot de start van de Tour heel geregeld in één zin werden gebruikt met ‘Utrecht’. Zaterdag, wanneer miljoenen mensen uit de hele wereld kijken naar de start van een van de allergrootste sportevenementen ter wereld, moet Utrecht, de vierde stad van Nederland, natuurlijk niet bescheiden zijn, maar trots. En, hoe on-Hollands dat ook moge klinken in een land waar je vooral ‘gewoon moet doen’, zo hoort het natuurlijk ook.

Sterker nog: laten we voor één keer ook luidop dromen. Van een Tom Dumoulin bijvoorbeeld die volgende zondag in het geel Utrecht verlaat en de 166 kilometer naar Neeltje Jans fietst. Enkel mensen die ouder zijn dan pakweg dertig (!) kunnen zich nog het beeld herinneren van een Nederlander in het geel. De laatste was Erik Breukink in 1989, dit jaar dus 26 jaar geleden. Want het is maar omdat mensen enkele jaren geleden hebben durven dromen dat, vijf jaar na Rotterdam, Le Grand Départ plaats kan vinden in Utrecht. U weet wel, die stad waarvan de naam in het Frans zo moeilijk is uit te spreken. En mocht het Tom Dumoulin niet lukken, dan hebben we nog alle tijd om weer bescheiden en realistisch te worden.