Sana Valiulina

Wat is de boekensmaak van Sana Valiulina (50)? Haar roman Kinderen van Brezjnev is genomineerd voor de Opzij Literatuurprijs.

Illustratie Emmelien Stavast
Illustratie Emmelien Stavast

Welk boek bent u nu aan het lezen?

„Ik lees eigenlijk altijd vijf, zes boeken tegelijk, in verschillende talen: Russisch, Nederlands, Engels, Italiaans. Ik heb me hier lange tijd schuldig over gevoeld. Om de rommeligheid. Vorig jaar heb ik besloten dat schuldgevoel uit te zetten. Ik ben al die boeken gewoon gaan zien als één groot leesproject, een wereldboek.”

Welke schrijver benijdt u?

„Marguerite Yourcenar, om allerlei redenen. Ze is vrij oud geworden en heeft zich al die tijd kunnen veranderen. Successchrijvers vinden op een gegeven moment een formule die werkt, die wordt dan eindeloos uitgemolken. Yourcenar niet. Voor haar was een boek geen project. Het was een levensbestemming. Ik benijd haar ook omdat ze autonoom was, en toch zo verbonden met haar tijd. Een prachtige balans. Benijdenswaardig was haar financiële onafhankelijkheid. Ze kwam uit een rijke familie en kon zich permitteren om vóór de kunst te leven en niet van de kunst. Tussen de twintig á dertig jaar heeft ze aan Hadrianus’ Gedenkschriften gewerkt, haar fictieve memoires van deze Romeinse keizer. Prachtig.”

Wie is uw favoriete schrijver?

„Fjodor Dostojevski is een schrijver die ik vaak herontdek. Hij is de eerste schrijver die met zijn boeken heeft bewezen dat de mens geen rationeel wezen is. Dostojevski laat zien hoe gevaarlijk ideeën kunnen zijn juist omdat hij van die ideeën mensen maakt van vlees en bloed en hen vervolgens laat handelen.”

Herleest u boeken?

„Ik reinig mijn geest en voedt mijn ziel regelmatig met Jevgeni Onegin, een roman in verzen van Aleksandr Poesjkin. De mooiste liefdesroman ooit geschreven. De onvervuldheid van de liefde en de tragiek van het leven in het algemeen worden hier haast op een luchtige manier beschreven. Poesjkin is voor de poëzie, wat Mozart is voor de muziek. Hetzelfde geldt voor zijn proza waarin geen overbodig woord te vinden is.”