Grotestadscircus zonder de opsmuk van Cirque du Soleil

Als voorbijgangers haasten ze zich over een druk trottoir, de artiesten van Cirque Éloize uit Canada die een maand lang het Amsterdamse theater Carré bespelen.

Totdat uit een ontmoeting tussen twee passanten het eerste nummer ontstaat – een acrobatische act waarin de vrouw door de man wordt rondgezwaaid en tenslotte op zijn hoofd haar rondjes draait.

Zo zit iD in elkaar, als een aangesloten reeks scènes die een grootstedelijke sfeer oproepen, met vette bassen, virtuoze breakdance en projecties die soms aan Metropolis doen denken. Een bijna kale, industrieel ogende tegenhanger van de Cirque du Soleil-opsmuk.

Tot de opvallendste nummers behoren de fietser die op één wiel overal op of af kan rijden, de jongleur die de attributen van een bouwplaats benut, een slangenmeisje in wie soms nauwelijks meer een menselijke gestalte herkenbaar is, en een massaal trampolinespektakel waarvan de choreografie verbluffend getimed is.

En bijna voortdurend zien we alle veertien artiesten op het toneel, al was het maar als elkaars toeschouwers. Dat maakt iD des te bezienswaardiger: de originaliteit van de setting.