Grensoverschrijdend

Ja, maar ónze fusie slaagt wel - denken Ahold en Delhaize

foto ANP

Zeg grensoverschrijdende fusies, zeker die op basis van gelijkwaardigheid, en het eerste wat te binnen schiet zijn de calamiteiten. De mislukkingen. De geknakte ego’s. De verspeelde miljarden. De economische arena ligt bezaaid met de lijken van grensoverschrijdende fusies, gaat het bij Ahold en Delhaize anders worden?

Wat zijn de grootste valkuilen bij fusies over de grens?

De eerste is overmoed. Een topman denkt zomaar dat hij de uitzondering op de regel zal zijn. Andermans fusies kunnen mislukken, maar die van hem niet. Zonder dadendrang en bovengemiddeld geloof in eigen kunnen haal je de top niet. Maar zelfoverschatting ligt altijd op de loer.

De tweede is dat er natuurlijk ook heel succesvolle fusies zijn, maar dat zijn fusies die vroeg of laat een overname bleken. Met een dominante partij. En dat hoeft niet de grootste van de fusiepartners te zijn. Dat kan ook een getalenteerd directieteam zijn:

De combinatie van Ahold en Delhaize kan daarvan leren en dat is per saldo niet zo ingewikkeld. Wat te doen?

1. Het succes van het samengaan wordt bevochten op de winkelvloer

Tamboereer dus dat je de financiële voordelen van de fusie doorgeeft aan je klanten. Scherper inkopen bij grote leveranciers betekent: scherper prijzen, meer keuze of meer kwaliteit in de schappen. Daarna kunnen je aandeelhouders ook profiteren. Die hebben niks te klagen, gezien de opgelopen beurskoersen.

2. Merken als Albert Heijn en Delhaize moeten blijven zoals ze zijn

Dus: niks aan veranderen, tenzij de voorkeuren van je klanten veranderen. Zo min mogelijk bemoeienis vanuit een ver hoofdkantoor, zo veel mogelijk bemoeienis van het kader dat dagelijks klanten ziet: winkelmanagers en inkopers.

Een nationaal merk sterk houden is al moeilijk genoeg. Kijk maar in de Nederlandse winkelstraten. Teloorgang van V&D. Onrust rond Hema. Historisch verlies Blokker Holding (Blokker, speelgoed).

Dat betekent dat de nieuwe chief integration officer, en dat is de huidige Delhaize-topman Muller, de zwaarste opgave heeft. Geen integratie waar klanten last van kunnen hebben. Alleen integreren achter de schermen.

3. Kraai geen victorie

De top houdt zich gedeisd en communiceert met beleggers, analisten en concurrentiewaakhonden. Dus als de Belgische vakbonden ach en wee roepen en de Nederlandse bonden juist zwijgen, stap dan niet zelf in de arena. Laat dat over aan je lokale team. Dat betekent verder voor Dick Boer: niet zeggen ‘we hebben we ons favoriete bedrijf voor een prikkie opgekocht’. Voor Frans Muller: niet zeggen ‘ik ben blij dat ik deze verzwakte partij in veilige haven heb geloodst, zodat ik straks zelf de bovenbaas kan worden’. Maak juist een on-Nederlands gebaar: de laagste van de twee topbeloningen is de nieuwe norm.