‘Het hart van zo’n paard voelen kloppen: zo mooi’

Nadat Billy Bob Thornton de verfilming „compleet had verneukt”, zou Menno Meyjes, wiens film ‘De Reünie’ binnenkort uitkomt, graag een film maken naar de roman ‘All the Pretty Horses’. Maar niet met Justin Bieber.

Foto Rien Zilvold

Het was 1992 en ik zat in een klein hotelkamertje in Eus, Frankrijk. Ik was daar met vrienden om naar stierengevechten te kijken, maar daar op die kamer las ik All the Pretty Horses. Het boek was net uit, had geweldige recensies. Ik had hetzelfde gevoel als toen ik voor het eerst Nirvana hoorde: wow, wat is dit goed!

„Daarna werd het boek door Billy Bob Thornton verfilmd. En ik moet zeggen: hij heeft die film helemaal verneukt. Wellicht doordat hij te weinig ervaring had, of misschien wel doordat hij het voor Harvey Weinstein maakte, die als Harvey Scissorhands bekendstaat. Hoe dan ook: hij heeft het compleet verpest.

„Ik zou veel dichter bij het boek blijven. Dat gaat over twee 16-jarige jongens in Texas die besluiten naar Mexico te gaan om werk te zoeken als cowboys. Daar komen ze terecht in een haciënda van een rijke, machtige familie. Een van de jongens wordt verliefd op de dochter. De familie is daar heel erg tegen en de jongen belandt in de gevangenis.

„Maar wat mij het meest aanspreekt, is band van de jongens met de hengsten. Dat is zo mooi. Zo’n scène waarin een van die jongens op een black stallion rijdt, zo’n krachtige, grote hengst, en hoe hij tussen zijn benen het hart van het paard voelt kloppen. Dat gevoel is zo herkenbaar. Rijd je zelf ook? Nee? Jammer. Het is bijzonder om één te zijn met iets wat groter en sterker is dan jij. Voelen hoe hij je toestaat op hem te zitten en dat hij ook wil wat jij wilt: hard gaan, snel gaan.

„In de versie van Thornton spelen Matt Damon en Penelope Cruz, met wie ik zelf ook een film heb gemaakt. Toen waren ze nog lang niet de sterren die ze nu zijn. Voor mijn versie zou ik twee onbekende, jonge acteurs nemen. In Hollywood zouden ze me Justin Bieber aansmeren, maar dat zou ik niet willen – een reden dat ze me deze film nooit zouden laten maken.

„Mijn tijd in Hollywood was leerzaam. Nadat ik het scenario voor The Color Purple had gemaakt, zei Spielberg: kom naar de set, ik wil je erbij hebben. Spielberg begint pas met draaien als hij de essentie van een scène begrijpt. Zo werk ik ook, dat scheelt tijd. Neem je een scène tien keer op vanuit het idee dat de film pas in de montage ontstaat, dan slaat de verveling toe.

„Ik leerde ook van me af te bijten. In Hollywood zijn er altijd mensen die zich met de film bemoeien. Producenten kijken zelfs mee tijdens het draaien. Streng zijn is het enige wat werkt, anders ben je hun bitch.”