Silly walks bij moeder aller sporten

Door compromis met atletiekbond komen alleen atleten uit de derde divisie naar Bakoe.

Atlete Ivona Dimitrieska uit voormalige Joegoslavische republiek Macedonië tijdens de 110 meter horden in Bakoe.
Atlete Ivona Dimitrieska uit voormalige Joegoslavische republiek Macedonië tijdens de 110 meter horden in Bakoe. Foto Kirill Kudryavsev/AFP

Het is ongepast in de lach te schieten bij een serieus atletiektoernooi, maar op de Europese Spelen in Bakoe roept de stijl van sommige hordelopers herinneringen op aan het kolderieke Monthy Python’s Ministry of Silly Walks.

Neem Leonard Sangra Touceda, een zestienjarige atleet met een creatieve haardos uit de de dwergstaat Andorra. De jongeman zorgt met zijn koddige sprongen ongewild voor vrolijkheid op de tribune. Sangra Touceda zweeft niet maar huppelt over de tien horden, waarbij het lijkt of hij voor elk obstakel even stilhoudt. Sangra Touceda finisht in een tijd van 18,74 seconden. Ter vergelijking: de Europese ranglijst van de 110 meter horden wordt momenteel aangevoerd door de Fransman Pascal Martinot-Lagarde met 13,06 seconden.

De kleine, haperende Andorees staat model voor de kwaliteit van het atletiektoernooi op de Europese Spelen. Er wordt gelopen, gesprongen en gegooid in het prachtige Olympisch Stadion – zo nu en dan met positieve uitschieters – maar gemeten naar internationale maatstaven wordt er matig gepresteerd. De messcherpe sprints van Dafne Schippers en de indrukwekkende ‘zes meter’ van de Franse keizer van polsstok, Renaud Lavillenie, lijken in Bakoe heldendaden uit een onbereikbaar universum.

Atletiekkennis

De ambiance in Bakoe werkt ook niet mee, want het machtige stadion, waar ruimte is voor 70.000 toeschouwers, is grof geschat voor eenvijfde deel gevuld. De enthousiaste Azerbajdzjanen geven niet bepaald blijk van atletiekkennis; ze laten zich vooral horen als een landgenoot in het strijdperk treedt. En als ze worden uitgedaagd door de speakers van dienst. Maar die geven er halverwege de tweede en laatste dag de brui aan.

Welbeschouwd is het atletiektoernooi in Bakoe een gotspe. Zijn er Europese Spelen, is het verboden terrein voor de beste Europese atleten. In wezen is het een wonder dát er atleten zijn, want aanvankelijk weigerde de Europese atletiekfederatie EAA elke medewerking aan het nieuwe, continentale sportevenement. Geen ruimte in de overvolle agenda en een concurrent op de sponsormarkt waren de argumenten.

Die houding viel verkeerd bij de Europese Olympische Comités (EOC), de bedenker van de Europese Spelen. Een nieuw continentaal sporttoernooi van onderhuidse olympische allure zonder atletiek, de moeder aller sporten en dé publiektrekker op Olympisch Spelen, dat kan echt niet, vond EOC-voorzitter Patrick Hickey.

De Ier, die met eenzelfde weigering van zwemmers en turners werd geconfronteerd, sloeg intensief aan het lobbyen. Met een gedeeld succes, want hij accepteerde uiteindelijk het aanbod van de EAA om de derde en laagste divisie van de Europese landenwedstrijd aan ‘Bakoe’ toe te wijzen. De zwemmers bleken evenmin erg toeschietelijk en gunden Hickey de Europese jeugdkampioenschappen in Bakoe. Alleen voor turners golden uiteindelijk ongeclausuleerde toegangseisen.

Ministaatjes

De Europese landenwedstrijd in de derde divisie, die volgens het format slechts twee dagen duurt, bracht atleten uit alle ministaatjes naar Azerbajdzjan, sommige onder de vlag van de Athletic Association of Small States of Europe, zoals Liechtenstein, San Marino, Monaco, IJsland en Cyprus. Andere Calimerolanden als Malta, Andorra, Luxemburg, Moldavië, Georgië, Montenegro, Macedonië en het thuisland Azerbajdzjan waren wel in staat een ploeg op de been te brengen. Maar alle leverden zondag en maandag een ongelijke strijd tegen grotere landen als Oostenrijk, Slowakije, Israël en Bosnië Herzegovina.

Zo werd het een ongewoon atletiektoernooi op een meervoudig sportevenement. Waar normaal gesproken in een pompende arena tussen de wedstrijden door huldigingen plaatshebben, was er in Bakoe geen volkslied te horen. Ja, aan het slot voor het winnende land. Het extraatje van de Europese Spelen naast de promotie naar de tweede divisie, wat overigens ook geldt voor de landen die tweede, derde en vierde werden.

Ereronde

Medaille of niet, de Azerbajdzjaan Hayle Ibrahimov liet zich een feestje niet ontnemen. Als enige van alle winnaars liep hij na zijn gewonnen 3.000 meter een ereronde met de nationale vlag – een beeld dat zo vertrouwd is bij EK’s, WK’s en Olympische Spelen. Ibrahimov werd vanwege de vele lege plekken op de tribune niet zo luid, maar wel hartstochtelijk toegejuicht. En de atleet genoot minstens zo intens als supersprinter Usain Bolt na zijn olympische en wereldtitels.

Zoals bijna alles afweek, gold dat ook voor de ceremonie protocollair. De eerste drie teams verzamelden zich op het middenterrein, waarna de teamcaptain één medaille in ontvangst mocht nemen. Winnaar werd Slowakije, met een voorsprong van een half punt op Oostenrijk. Derde werd Israël en vierde Moldavië. Dat u het weet.