Schepschotel

Dankzij VVD-kamerlid Helma Neppérus kwam ‘de schepschotel’ gisteren terug in mijn hoofd. Het begon allemaal met een bezoek van haar zus die in het Kamerrestaurant een glas bitter lemon wilde bestellen, hetgeen niet mogelijk was. Doordat een bepaald percentage van het voedsel daar biologisch moet zijn, waren de frisdranken er van het menu geschrapt. In gedachten zag je de zussen tegenover elkaar zitten. Alle twee achter een glas kraanwater. Geen bitter lemon! Niet gezellig!

‘We zijn nu echt doorgeschoten met die duurzaamheid!’ moet Helma toen gedacht hebben. Reden voor haar om in de Tweede Kamer te pleiten voor de terugkeer van frisdrank in het algemeen, en bitter lemon in het bijzonder, in het Kamerrestaurant, want die zus kon zomaar nog een keer op de stoep staan.

NOS Teletekst, waarvan algemeen directeur Jan de Jong deze week nog zei dat de site zich ten opzichte van andere nieuwssites onderscheidde doordat nos.nl niet ‘siteview driven’ maar ‘relevance driven’ was, maakte het nieuwsbericht extra sappig door er een alinea met vier jaar oud nieuws aan toe te voegen waarin stond dat de Partij voor de Dieren een pleidooi hield tegen schepschotels in het Kamerrestaurant omdat sommige Kamerleden wel drie keer zouden opscheppen.

Het woord ‘schepschotel’ werd daarna al snel trending op Twitter, waar al snel een geweldig verhaal rondging van Bas Paternotte, die de schepschotelproblematiek in 2011 namens HP/De Tijd al eens haarfijn reconstrueerde. Vooral de door Esther Ouwehand van de Partij voor de Dieren uitgesproken zin ‘Mij heeft het bericht bereikt, ik noem geen namen en rugnummers, dat de vleescomponent van de schepschotel meerdere keren wordt gepakt’ bleef hangen.

Er waren er nogal wat die de Partij voor de Dieren belachelijk maakten vanwege die schepschotel, ook mensen van deze krant, maar dan bent u bij mij toch aan het verkeerde adres.

Afgelopen vrijdag mocht ik meedoen toen het rondreizend circus van deze krant de schouwburg in Nijmegen aandeed. Ik was aan de late kant. Op tafel stonden gamellen, schepschotels zou ik nu zeggen, waarin typisch Nijmeegse gerechten als couscous, kip en champignongelei hadden gezeten.

Ik at die avond een bord gele rijst, en collega Frits Abrahams die na mij kwam, nam een half bord. Je ging in zo’n gezelschap niet wijzen, maar het was duidelijk dat er personen waren die de kip- en champignoncomponent meerdere keren hadden gepakt.