Kun je even stil zijn, jij met die roze hoofddoek?

Docenten kunnen echt verkeerde opmerkingen maken, zeggen allochtone hbo-studenten. En met de ramadan moeten ze ineens van alles uitleggen. Het zijn steeds dezelfde vragen.

Docenten weten niet dat vorige week de ramadan is begonnen, zegt Mariem (23) uit Sassenheim. Ze studeert maatschappelijk werk en dienstverlening aan de Haagse Hogeschool en zit met twee medestudenten in de hal aan een tafeltje. „We zullen niet snel horen: hé jongens, succes hè, de komende weken.”

Deze week beginnen de tentamens, zegt Ferda (23) uit Den Haag naast haar. Er zijn hogescholen die tentamens buiten de ramadan plannen, zegt Ferda. „Hier doen ze dat niet. Het hoeft ook niet, maar het zou wel mooi zijn. Veel van de leerlingen hier zijn moslim.”

„Je bent hier een nummer”, zegt Suaad (23) uit Den Haag. Ze zijn studenten, van Marokkaanse, Turkse en Ethiopische komaf. Als ze dat onpersoonlijke accepteren, is er niets aan de hand, vinden ze ook. Suaad. „Ik trek me er niets van aan. Ik kom hier om te leren en dat is het.”

Wie niks vraagt, weet ook niks

Toch is het jammer, zegt Mariem. „Als mensen niks vragen, weten ze ook niet hoe het zit. En dan denken ze dat wat ze op televisie horen over moslims voor iedereen geldt. Dat de islam gewelddadig is en zo.”

Soms maken docenten opmerkingen die echt niet kunnen, vinden ze. Mariem vertelt dat een docent onlangs tegen een student zei: hé, jij daar met die roze hoofddoek. Kun je even stil zijn? „Dat vond ik zo respectloos.”

Of een docent die een verhaal over vluchtelingen afstak en sprak over zwarte en witte mensen. Mariem: „ Als ik straks aan het werk ben, zeg ik toch ook niet: ik ga zo even bij die zwarte cliënt langs? Dat is echt racistisch!”

Sommige docenten zijn anders tegen allochtone dan tegen autochtone studenten, zegt een 25-jarige man van Turkse komaf in trainingspak, die niet met zijn naam in de krant wil. Met een vriend zit hij op een verhoging in de hal van de school.

„Docenten vinden dat ik niet serieus ben en alleen naar school kom om lol te trappen.” Helemaal niet waar, vindt hij zelf. „Ja, ik kan wel luid praten en een lolletje maken. Maar ik zit wel in het laatste jaar van mijn studie rechten. Als ik niet serieus was, was ik niet zo ver gekomen, toch?”

Er zijn docenten die hem kleineren als hij een taalfout maakt, zegt hij. Hij ziet het nog vaker bij studenten die van het mbo afkomen. „Dat zijn vaak leerlingen voor wie hbo eigenlijk te hoog gegrepen is. Voor hun familie willen ze het toch doen. Ze zijn trots. En als het dan niet lukt, lopen de gemoederen weleens hoog op. Dan maken ze ruzie met docenten over cijfers en herkansingen, en zo.”

Het is soms ook een gevoel

„Ik vind het vrij makkelijk om te roepen dat je gediscrimineerd wordt”, zegt zijn vriend, eveneens van Turkse komaf, die accountancy studeert. „Het is soms ook een gevoel. Dan kan je je vinger er niet echt op leggen. Maar soms valt het gewoon echt op. Laatst kwam ik te laat de les in. De docent zei: we zijn hier in Nederland en in Nederland komen we op tijd.”

Het zijn ook weleens andere studenten die hun het gevoel geven dat ze van een andere planeet komen. Suaad draagt een hoofddoek en krijgt de gekste vragen: ‘Hou je die hoofddoek op onder de douche?’ De drie studentes lachen.

Nu, met de ramadan, hebben medestudenten opnieuw veel vragen. Mag je ook geen kauwgum? En ook geen water? Ook niet één slokje? En tandenpoetsen, mag dat wel? Mariem: „Niet erg, maar steeds dezelfde. We worden er soms een beetje moe van.” Ferda gekscherend: „We kunnen een A4’tje uitprinten met de regels en dat uitdelen.”