Polling wil in Bakoe mislukt WK goedmaken

Na een mentaal moeilijke periode hoopt 24-jarige judoka bij de Europese Spelen Europees kampioen te worden. „Mijn doel is dat ik er met plezier sta.”

De gang naar de judomat was plotseling een beproeving. Altijd zin om er tegenaan te gaan, maar nu had ze het helemaal gehad. Geen energie meer, geen trek in judo. Succes op toernooien bracht alleen maar verwarring. Hoe heb ik in hemelsnaam kunnen winnen, vroeg Kim Polling zich af. „Het was mentaal mis met me. Dat was een van de redenen, dat ik niet wist waarom ik die wedstrijden won. Nu gebeurt weer precies hetzelfde. ‘Dan win ik maar’, denk ik nu. Ik kan er nu iets beter mee dealen.”

Het teleurstellende resultaat op de WK eind 2014, waar ze het gevecht om het brons verloor van de Japanse Chizuru Arai, had haar behoorlijk geknakt. Huilend verliet de 24-jarige judoka de tatami. De verwachtingen waren vooraf hoog geweest. Misschien wel te hoog. Twee keer Europees kampioen en eerste op de wereldranglijst onder de zeventig kilo, voor Polling zou er toch een wereldtitel in moeten zitten? Niet dus. „Ik was mezelf niet op dat toernooi”, vertelde ze kort geleden bij de presentatie van de Nederlandse judoselectie voor de Europese Spelen in Bakoe. Ze kon haar tranen moeilijk bedwingen. „Ik heb het er nog steeds heel moeilijk er mee.”

Eigenlijk was ze bekaf aan de WK begonnen. Ze had veel aan haar hoofd, judo natuurlijk, maar ook haar stage op de lerarenopleiding. „Op de WK won ik eerst door een strafje, dacht: zo wil ook geen kampioen worden. Ik was heel erg moe, kon van iedereen verliezen. De afgelopen toernooien heb ik ook niet met mooie worpen gewonnen. Maar ik ben wel tevreden, dat is al een hele belangrijke stap.”

Ze zoekt de schuld niet bij anderen, hoewel ze in mei brak met Van Unen omdat de „chemie” weg was. „Het ging heel goed met Marjolein, tot een bepaald punt. Afgelopen maanden is het mis gegaan. Er is geen ruzie of zo. Ik was de oorzaak, ben het helemaal zelf geweest. Die mentale kwestie is helemaal mijn ding.”

Hoop drukte

Kortom een hoop drukte – zelf noemt ze het „een beetje chaos” – in het hoofd van een judoka bij wie in haar kindsjaren ADHD werd geconstateerd. Haar ouders deden haar „op judo”, bij Chi-Do in Roden, vlak over de grens met Drenthe – om al die energie van de Kim op een positieve manier in te zetten. Ze woonde in Zevenhuizen, een Gronings dorp op de rand van Drenthe en Friesland. Zelf noemde ze dat de „de beste beslissing die mijn ouders konden nemen”.

Juist door de ADHD is ze de grillige judoka geworden die ze nu is. Onvoorspelbaar en agressief. Tactisch judoën – dat past niet bij haar karakter. Pilletje Ritalin erin en hupsakee: ippon! Ze gooide in 2013 op het prestigieuze Grand Slam toernooi in Parijs judo-idool en olympisch kampioene Lucie Decosse tot ontsteltenis van het stadion top haar rug. Vorig jaar vloerde ze de Duitse Laura Vargas-Koch al na acht seconden en prolongeerde ze haar Europese titel. „Ik hou er van om iemand op zijn rug te gooien.”

Ze heeft in mei weer haar eerste medailles binnengehaald. Goud op de World Masters in Rabat, zilver op de Grand Slam in Bakoe. En nu wachten dus de Europese kampioenschappen, die opgenomen zijn in de eerste editie van de de Europese Spelen in datzelfde Bakoe. „Mijn doel is dat ik er met plezier sta, dat ik gewoon weer zin heb om te judoën. Als blijkt, zoals bij de afgelopen WK, dat ik helemaal niet de mat op wil, dan heeft het geen zin om door te gaan. Ik zie wel wat er gebeurt.”

In Baku is de Française Gévrise Emane een gevreesde tegenstander. „Heel lastig om te gooien, best wel druk.” Wat gaat het worden? „Als je ziet hoe ik win, is de kans aanwezig dat ik opnieuw Europees kampioen word. Sorry hoor.”