Ik word nooit eens herkend door een leuke jonge vrouw

Rob Muntz was het enfant terrible van de VPRO en is nu eigenaar van een webwinkel. Hij werkt aan een documentaire over zijn zoon. „Radiomaken is een soort betaalde vakantie.”

Illustratie Enkeling
Illustratie Enkeling Illustratie Enkeling

Je was een tijdje buiten beeld, hoe komt dat?

„Ik ben in 2011 de woonwebwinkel LiL.nl begonnen, dit is een beetje uit de hand gelopen, ik heb inmiddels een miljoenenbedrijf met veertien man personeel. Dus weinig tijd voor radio of televisie.”

Waarom begin je in godsnaam een webwinkel?

„Mijn schoonzus wilde vijf jaar geleden een woonwinkel beginnen. Ik dacht: dat zou ik niet doen, je moet een webwinkel beginnen. Ik ben goed in research en actie ondernemen, binnen één jaar stond Lil.nl daar. Hij behoort nu tot de honderd grootste webwinkels van Nederland.”

Maar waar ligt je passie?

„Een webwinkel runnen is leuk, maar radiodocumentaires maken is het leukste wat er is, dat probeer ik dan ook elk jaar één of twee keer te doen. Als een soort betaalde vakantie, want er echt van leven kan niet.”

Je hebt de afgelopen 15 jaar meer dan veertig radiodocumentaires gemaakt, voor ‘Rob Muntz, de Inburgerking’ kreeg je de Zilveren Reiss-microfoon. Wat komt hierna?

„Ik ben bezig met een radiodocumentaire over mijn zoon Engel van zeventien, die een jaar in Amerika heeft gewoond. Hij is een jaar naar high school geweest in het plaatsje McDohough in de staat Georgia. Maar hij wil niet meer terug naar Nederland hij wil zo snel mogelijk in Amerika miljonair worden. En dat kan ook, zo is zijn overtuiging, zoals elke Amerikaan dat kan.

„Het wordt een programma over twee generaties en het verschil in denken over hard werken, geld verdienen, ethiek, Hollandse gezelligheid en samen delen. De vraag van het programma wordt: zal Engel tot inzicht komen wat een achterlijk land Amerika is, of laat ik mijn zoon los en wens ik hem veel succes met zijn Amerikaanse droom?”

Had hij veel plezier in redneck country Georgia?

„Hij kon geen kant op. Hij woonde midden in het bos, had geen vervoer, behalve de schoolbus, en hij mocht niet uitgaan, want daarvoor moet je 21 zijn. Uit verveling ging berekenen of zijn kansen om miljonair te worden in Amerika groter waren dan in Nederland. Engel berekende die kans in Amerika vijf keer zo groot is. Er wonen in Amerika 7,2 miljoen miljonairs en er komen elk jaar er 300.000 nieuwe bij. In Nederland zijn er maar 187.000 miljonairs in totaal. In Amerika word je als jong persoon ook serieus genomen, je wordt gevraagd naar je doelen.”

Kun je dat wel serieus nemen als ouder?

„Wat opvalt is dat ze hem in Amerika zeer serieus nemen. Niemand kijkt raar op als je op je zeventiende zegt dat je miljonair wilt worden. Iedereen moedigt je aan om voor je droom te gaan. Alles is positief en daar krijg je zelf ook veel positieve energie van.”

Is het leven daar anders?

„Engel kwam via een uitwisseling terecht bij het gastgezin Blackwell. Hij heeft een ‘broer’ en twee ‘zussen’. Zijn pleegvader is accountant en het gezin woont in een villa met zwembad midden in de oerbossen bij Atlanta. Engel leidt het leven van een echte Amerikaan. Inclusief alle clichés die hij daar tegenkomt. Van daklozen die in auto's wonen voor de ingang van zijn school, tot vrienden die automatische vuurwapens hebben en daar elke zaterdag lekker mee gaan schieten in het bos op alles wat beweegt. Hij eet elke dag fastfood, zowel op school als thuis. Hij speelt voor zijn school American football, baseball en soccer. Hij groet elke ochtend als hij de klas binnen komt de Amerikaanse vlag en zingt verplicht het volkslied. Hij vindt dit allemaal geweldig. ‘Zouden ze ook in Nederland moeten doen’, zegt Engel. Het leger heeft een eigen klaslokaal op school en je krijgt elke maand voorlichting en de mogelijkheid om een contactje te tekenen om na high school het leger in te gaan.”

Maar wat is er verder nou aan voor in minderjarige in Amerika? Alles is verboden.

„Klopt. Voordat Engel vertrok, moest hij ondertekenen dat hij geen alcohol zou drinken, geen drugs zou gebruiken en ook geen seks zou hebben gedurende het uitwisselingsjaar.”

En, gelukt?

„Wat drugs betreft wel, daar houdt hij niet van.”

Hoe kijk jij tegen dit alles aan?

„Engel wordt de hemel in geprezen, en dat vlijt zijn ego. Maar het enige doel van Amerikanen, is geld aan je verdienen. Ik ben bang dat Engel daar in trapt. Maar Engel zegt juist: het zijn buitengewoon vriendelijke, warme, geïnteresseerde mensen, Amerikanen. ‘Je snapt het niet, kom hier eens kijken. Als jij je webwinkeltje hier zou hebben gehad was je allang miljonair.”

Hij ruikt het grote geld?

„Ja, en hij is ervan overtuigd dat als je het voor je 21ste niet hebt gemaakt, je je kansen hebt vergooid. Amerikanen geloven in je, nu je nog jong bent, en ze willen in je investeren. Dat is wat ze Engel op school leren en wat zijn surrogaat vader predikt. Engels voorbeelden zijn grote ondernemers zonder noemenswaardige opleiding, zoals John de Mol, die alleen havo heeft, of de Amerikaanse miljardair Kirk Kerkorian. Hij ging op zestienjarige leeftijd van school. En bouwde vanaf eind jaren zestig de grootste hotels in Las Vegas. Zijn vermogen was 4,2 miljard dollar, vlak voor hij eerder deze maand overleed.”

Lijkt je zoon op jou?

„Ik zal dat eens aan zijn zusje Tessel van 11 jaar vragen... Tessel zegt dat ik altijd flauwe grapjes maak en om mezelf lach en Engel maakt grappen waar iedereen om lacht, haha.”

Hoe loopt het programma af?

„Er ontstaat een conflict, met een verrassende afloop. Engel moet een keuze maken tussen zijn emoties en zijn ratio.”

Je bent bekend geworden als het enfant terrible van de VPRO. Een man zonder grenzen. Veel mensen kunnen niet geloven dat jij een normale jongen bent die gelukkig getrouwd is, drie kinderen heeft en een webwinkel bestiert.

„Ja, nou en?”

Doet het je dan niets dat mensen dat oordeel over je vellen op basis van de televisieprogramma’s die je sinds de jaren negentig met Paul Jan van de Wint gemaakt hebt?

„Vraag eens aan Cruijff wat hij zou hebben gedaan als hij rekening had gehouden met de fans van Ajax toen hij overstapte naar Feyenoord. Je weet waar je voor staat, de goede verstaander snapt het, en voor de rest heb ik weinig meer over te zeggen.”

Word je nog wel eens herkend op straat?

„Elke dag wel een keer, maar altijd zijn het vadsige mannetjes tussen de 35 en 55 jaar die fan van me zijn en me aanspreken op mijn tv-carrière. Ook gebeurt het veel dat demente bejaarden mijn stem herkennen in de tram en dan spontaan Ditzo beginnen te roepen, van de tv-commercials waar ik in speelde, haha.

„Maar ik word nooit eens herkend door een leuke jonge vrouw van een jaar of dertig. In de afgelopen tien jaar kwam er één keer een tante van honderd kilo van een jaar of veertig, met opgeschoren rood geverfd haar op me af en ze zei dat ze een groot fan was. Ik was eerst toch gevleid, later bleek dat ze lesbisch was…”