Geslaagde derde editie Best Kept Secret, maar weinig verrassingen

De Amerikaanse soulband St. Paul & The Broken Bones op Best Kept Secret 2015.
De Amerikaanse soulband St. Paul & The Broken Bones op Best Kept Secret 2015. Foto NRC / Andreas Terlaak

Dit weekend werd het Best Kept Secret-festival voor de derde keer gehouden in Hilvarenbeek. We belden met onze NRC-muziekrecensent Hester Carvalho die op het festival was over reünies, een opzwepende soulband en de ‘kerkdienst’ op zondagochtend.

Met ruim 17.500 bezoekers per dag (tegen 15.000 vorig jaar), prettige weersomstandigheden en een aantrekkelijke bosomgeving was deze editie van Best Kept Secret wederom geslaagd. Wat betreft het programma miste Carvalho wel de spannende nieuwe acts. Op een festival dat zich presenteert als een “festijn voor de goed ingevoerde muziekliefhebber” verwacht je geen namen die bij het aanbod van vorig jaar hadden kunnen horen zoals Chet Faker, Larry Gus en Temples, aldus Carvalho. Acts die bij programma’s van jaren geleden hoorden, zoals The Libertines en The Jesus and Mary Chain stelden desondanks niet teleur. Carvalho geeft deze editie vandaag drie van de vijf ballen in NRC Handelsblad.

Goedemorgen Hester! Eén van de thema’s die deze editie viel te ontdekken was die van de reünie. Welke act sprong er volgens jou het meeste uit en welke niet?

Dat was inderdaad een opvallende keuze van het festival. Veel acts die ze geprogrammeerd hadden waren obscuur en wel heel erg gericht op de fijnproever uit de jaren zeventig, niet die van 2015. Een voorbeeld van een act van weleer die nog steeds erg goed was: De Britse steengruisrock van The Jesus and Mary Chain, daar was ook een 50-plus mosh pit. Als het nu nieuw zou zijn, zou het nog bijzonder zijn. Vroeger speelden ze heel chaotische optredens met ruzie onderling, nu was het een goed gesmeerd optreden. In die zin waren ze erop vooruit gegaan.

Het eveneens Britse Ride is geen band die iets heeft betekend in de jaren negentig, toen ze bij de shoegaze-beweging met onder meer Slowdive en My Bloody Valentine hoorden, en die nu nog invloed heeft. Op BKS was er wel publiek voor, de tent bleef niet leeg. Maar Ride heeft geen duidelijke stempel gedrukt of sporen achtergelaten.

Bekijk de volledige festivalset van Ride op BKS:

Ik hoorde hele goede verhalen over St. Paul & The Broken Bones. Is dat een act waar we de komende tijd op moeten gaan letten?

Ja, zeker live. Paul Janeway is een hele grappige blanke soulzanger met een geweldige stem. Qua uiterlijk lijkt hij op die kleine van Little Britain. De band die hij achter zich heeft is heel goed, waardoor het optreden opzwepend en stuwend klonk. De band zette zeker aan tot dansen. Dat was echt een festivaltopper.

Bekijk ‘Call Me’ van St. Paul & The Broken Bones:

Eén van de voordelen aan spelen op BKS? Als band mag je beestjes kijken in safaripark Beekse Bergen, waar het festival naast wordt gehouden. Bekijk Sue The Night tussen de giraffes:

Lees ook op nrc.nl/muziek: hoe de zanger van Future Islands tijdens BKS zijn eigen optreden op markante wijze verlaat

Zijn andere acts je nog opgevallen?

Jazeker. Föllakzoid bijvoorbeeld, een Chileens instrumentaal trio dat met basgitaar en drums een voortstuwende kadans neerzette. Alsof je een groep gallopperende paarden over de steppen voelt denderen, met een knipoog naar krautrock. De Spaanse ruige girlgroup Hinds, die eerst Deers heette, is veel strakker en overtuigender gaan spelen sinds ik ze vorig jaar op het Le Guess Who?-festival in Utrecht zag. De Amerikaanse rapper A$AP Rocky was dwarser dan verwacht, maar maakte het zichzelf wel moeilijk. Eén nummer begon met een diepe bromtoon die maar aanhield. Daar rapte hij overheen met zijn maten. Een deel van het publiek liep toen weg.

Bekijk ‘Peso’ van A$AP Rocky op BKS:

Laten we het nog even hebben over Radiohead-gitarist Jonny Greenwood, die had een orkest bij zich?

Dat was een soort kerkdienst op de zondagochtend van het festival. Tijdens een nevel van regen stond hij heel geconcentreerd zijn gitaarbrouwsels te spelen. Greenwood wordt steeds meer een zonderling om te zien, hij is nog introverter en heeft nog langer haar gekregen. Bij Radiohead staat hij meestal achter zijn modulaire synthesizer, met gitaar om. Nu had hij geen elektronica bij zich, en stond hij alleen over zijn gitaar heen gebogen te spelen. Samen met het London Contemporary Orchestra speelde hij stukken die hij componeerde voor soundtracks, en een stuk van Steve Reich, ‘Electric Counterpoint’.

Bekijk een korte timelapse-video van BKS:

Meer filmpjes van Best Kept Secret, waaronder de dagelijkse aftermovies, vind je op het YouTube-kanaal van BKS.