Rabarber van de BBQ

Soms doe je dingen geheel per ongeluk volgens het boekje. Zoals toen ik een rabarberplant bij het tuincentrum kocht en hem in een pot in mijn tuin zette. Dat was twee jaar geleden en het werd drie keer niks met de rabarber die zomer. Niets, nada, alleen een paar zielige, roze sprietjes met wat halfslachtig groen eraan.

Wat ik toen deed, was ook niets. Ik oogstte niet, snoeide niet en dekte hem zeker niet liefdevol toe toen het winter werd. Feitelijk had ik hem al doodverklaard. Tot hij het jaar daarop, vorige zomer, opeens uitbundig begon te groeien. Dikke, glanzende zuurstokstengels met stoer en stevig uitwaaierend blad. Kon niet mooier, en dat was ook meteen het probleem. Ik vond de plant zo mooi dat ik het niet over mijn hart kon verkrijgen hem op te eten. Nog even van genieten, dacht ik, en kocht nog maar een kilo rabarber bij de groentenboer.

Toen werd het juli, zouden we op vakantie gaan en dacht ik: oogsten, nu. Net op dat moment vertelde iemand me dat rabarber na begin juli beter niet meer geoogst kan worden, omdat het oxaalzuurgehalte dan te hoog oploopt, en dat zuur schijnt iets onaardigs te doen met het calciumgehalte in je botten. Ik nam het zekere voor het onzekere en deed opnieuw niets. Nou ja, ik zuchtte diep, schopte tegen de pot en mompelde ***plant. Maar vervolgens negeerde ik hem weer een maand of negen.

En nu is het alweer half juni en heb ik in mijn tuin een schitterende, gezonde, stevige, volwassen rabarberplant die er inmiddels bijna hoorbaar om smeekt geoogst en genoten te worden. Per ongeluk. Want wat ik niet wist, maar wat ik onlangs las, is dat de eerste twee jaar met rust laten het allergrootste plezier is dat je rabarberplanten kunt doen. Ha!

Wat ik ook nog maar heel recentelijk geleerd heb, is dat rabarber zich fantastisch leent voor bereiding op de barbecue. Dat is heel eenvoudig: je legt de stengels op het rooster en laat ze net zo lang liggen tot ze gaar zijn. Als je ze – voorzichtig, want heet! – tussen je vingers fijnknijpt, moet je het zachte binnenste eruit kunnen drukken. Daarna af laten koelen en, naar voorkeur, grof of fijn hakken.

Het resultaat is een geconcentreerde rabarbermoes met een zalig rokerig aroma. De barbecue heeft ervoor gezorgd dat de in de groente van nature aanwezige suikers zijn gekarameliseerd en intenser te proeven zijn. En dan? Dan maakt u er uw favoriete rabarberrecept mee, of dat nu een crumble is of een yoghurtflip, jam, taart, chutney, of de crostini met feta en honing hiernaast. Wat u ook maakt, het zal nooit meer hetzelfde smaken als voordat u per ongeluk deze column las.

Janneke Vreugdenhil