De yup is terug

Ebele Wybenga ziet een nieuw type yup opstaan: de geëngageerde hedonist.

Wat zijn de overeenkomsten tussen een yup en een hipster? Ze zijn allebei jonge, bevoorrechte stadsbewoners die zichzelf geweldig vinden en geobsedeerd zijn met smaak en status. Ze worden onuitstaanbaar gevonden door de rest van de bevolking en geridiculiseerd in media en reclame. De yup beleefde zijn hoogtijdagen in de eighties, de hipster in de naughties (2000- 2010).

Volgens de 26-jarige New Yorker David Infante is er een nieuw menstype opgestaan dat het slechtste van de yup en de hipster in zich verenigt. Zijn artikel ‘The hipster is dead, and you might not like what comes next’ op technologieblog Mashable werd binnen vijf dagen 180.000 keer gedeeld. Hij lanceerde het woord yuccie, afgeleid van young urban creative. Binnen de kortste keren wemelde het web van Ben jij een yuccie?-quizzes en lijstjes als ‘99 Things All Yuccies Like’. Vragen om kraanwater in een restaurant bijvoorbeeld, of het instagrammen van een vliegtuigraam met het bijschrift LAX - AMS.

Mei vorig jaar schreef ik in Lux, onder de kop ‘Vaarwel Hipster’, een in memoriam voor de jonge man met de baard. Maar in de opvolger die Infante construeert, geloof ik niet. Clichés uit de hipsterwereld verhuist hij achteloos naar die van de yuccie, die blijkbaar nog steeds een snor draagt en op een fixed gear racefiets fietst, maar nu een dikke bankrekening heeft. Er is volgens mij iets anders aan de hand: de elite van de millennial-generatie, geboren in de jaren tachtig en negentig, heeft de levensfase bereikt waarin serieus geld verdiend en verspild kan worden. Dat levert simpelweg een nieuwe generatie yuppen op, met andere waarden en statussymbolen dan hun voorgangers uit de jaren tachtig.

Verantwoord eten

De nieuwe yuppen zijn grootgebruikers van Uber, Spotify en AirBNB, ze zijn gericht op ervaringen in plaats van bezit. Hun geld gaat vooral op aan festivals, verantwoord eten en verre reizen. Hier zitten volop mensen tussen die nooit deel geweest zijn van de hipstercultuur of creatieve ambities koesterden. Voormalige corporate carrièrejagers, die voorbestemd waren voor een leven als consultant of investment banker, maar nu niets liever willen dan een eigen social enterprise oprichten.

Het rolmodel van deze moderne yup is de oprichter van een startup. Onder founders vind je nu de rijkste jonge mensen met het meeste aanzien. In het postrecessie tijdperk is het bon ton om veel geld te verdienen, zolang het gepaard gaat met de suggestie van sociaal engagement. Dus neem je ontslag als Zuidas-advocaat en start je een keten van biologische saladebars of verhuis je een half jaar naar San Francisco om inspiratie op te doen voor je wereldverbeterende app.

Filmmaker Oliver Stone voelde het goed aan. Was de oeryup Bud Fox in Wall Street (1987) nog een oppervlakkige geldwolf, zijn opvolger in Wall Street II (2010) is een softie die rijk wil worden met groene energie en een hipstervriendinnetje heeft. In Nederland kennen we Aart van Veller, de jonge oprichter van groene energie-startup Vandebron, ook zo’n snelle jongen met een hart voor moeder aarde. De nieuwe yup presenteert zich niet als hardwerkende hedonist maar pronkt met zijn geweten. Dat levert tegenwoordig meer status op en zit een verrukkelijk leven op geen enkele wijze in de weg.