Nieuw-Rotterdam

Deze column schrijf ik vanuit Nieuw-Amsterdam, ook bekend als New York City. Nieuw-Amsterdam werd in 1625 als fort opgericht op het zuidelijke punt van het schiereiland Manahatta, oftewel Manhattan.

Maar er is eigenlijk niets dat de naam Nieuw-Amsterdam rechtvaardigt. Sterker nog, ze hebben hier al heel lang de Rotterdamse spirit te pakken.

Daarom stel ik voor dat we voortaan naar New York gaan refereren als Nieuw-Rotterdam. Daar heb ik een aantal onweerlegbare argumenten voor.

Ten eerste het uiterlijk van de stad. Ik kijk om me heen vanaf het zomerse terras in de Trump Tower. En ik constateer dat ook hier onwijs veel hoge gebouwen zijn. Niks geen geen lelijke laagbouw aan grachten zoals in Amsterdam. Zelfs de namen lijken op die van ons: Rotterdamse pareltjes als The Red Apple, Harbour Village, en natuurlijk het Koolhaasiaanse wonder De Rotterdam, hadden net zo goed hier kunnen staan. Toegegeven, in New York zijn ze iets hoger. Maar net als bij ons zijn de prachtige woningen in deze hoge gebouwen slechts toegankelijk voor de happy few.

Samenscholingsverboden, werklozen pesten en etnisch profileren van Marokkaanse bijstandsgerechtigden zijn enkele voorbeelden van oer-Rotterdamse maatregelen. Het repressieve zero tolerance beleid van New York, ooit ingezet door hun Aboutaleb, de toenmalige burgemeester Guiliani, had zo uit Rotterdam kunnen komen.

Ook de verhipstering van New York is in wezen Rotterdams. Voormalige sociale woningen knappen we op of bieden we aan als ‘kluswoningen'. Hier in New York doen ze hetzelfde: na Harlem is inmiddels Brooklyn aan de beurt. En net als bij ons verdwijnt de arme gekleurde bevolking als sneeuw voor de zon. Althans, dieper terug de wijk in.

En uiteraard gaat deze mooie Rotterdamse trend hand in hand met leuke vertrutting. Zo heeft de gemeente Rotterdam onlangs twee vliegende brigades ingezet in de strijd tegen zwerfvuil, graffiti en onkruid. Ook de Anti-Graffiti Task Force van de gemeente New York heeft meegeholpen de straten van Manhattan niet meer zo ontregelend te maken voor provinciale kneuters die er na een opleiding communicatie creatief aan de slag wilden gaan.

Het enige verschil is wel dat Nieuw-Rotterdam bruist van kosmopolitische energie. De kunst- en cultuursector en de massamedia kijken veel verder dan de grenzen van de stad. Diversiteit is een must. Ook harde zelfkritiek, daar gaan ze hier prat op. In sommige opzichten loopt Nieuw-Rotterdam dus nog erg achter op Oud-Rotterdam.