Avonturen vol oerwoudkoninginnen

Frohawk Two Feathers, A Study for Hooge Moogende at Their Best, Doeing Their Worst, 2015. Acryl, inkt, koffie op doek, 23 cm x 31 cm.
Frohawk Two Feathers, A Study for Hooge Moogende at Their Best, Doeing Their Worst, 2015. Acryl, inkt, koffie op doek, 23 cm x 31 cm. foto Cokkie Snoei

Fort Europa, sla een willekeurige krant open en je botst ertegenaan. Maar zelden met zulke hoog opgetrokken vestingsmuren als op de Europese landkaart die kunstenaar Frohawk Two Feathers maakte. Behalve met muren is de plattegrond verlucht met zeilschepen en legertroepen, een zeemonster en het jaartal 1794, en een geharnaste godin die naar het westen wijst. ‘The real money is this way’, staat in krullerige letters op haar wapenschild. Ze wijst naar Amerika, waar Frohawk Two Feathers woont. Het papier liet hij met koffie en thee vergelen.

Vorige week hing dit kunstwerk in de Kunsthal tijdens een tentoonstelling rond het Poetry International Festival. Meer werk van Two Feathers – uiteraard een pseudoniem – is te zien bij Galerie Cokkie Snoei, in een solotentoonstelling vol koloniale strijdverhalen. In september organiseert hij er een tweede tentoonstelling.

Zoals andere Amerikanen zit hij vol gemengd bloed, beetjes Iroquois met Europees dna en slaven als voorvaderen. In zijn poging om kaas te maken van zijn geschiedenis tekende hij avonturen vol oerwoudkoninginnen, Egyptische farao’s, Hollandse gelukszoekers – alles met kunsthistorische referenties. Frans-Engelse troepen met bajonetten raken slaags in Egyptisch getekende dodenwerelden, waar soldaten met een zwarte huidskleur uit de jungle oprijzen met dolken en gezichtstatoeages die hun identiteit aangeven. Frohawk stapelt graag tradities, zijn eigen pseudoniem is er een voorbeeld van, die hij aanlengt met hiphopreferenties en veel fantasie. Maar zo gek fictief is dit alles niet. Als je ver genoeg teruggaat in de geschiedenis, is iedereen een immigrant.

Het zijn volgeladen beelden, archetype op archetype stapelend. Bij Cokkie Snoei exposeert hij met de Zuid-Afrikaanse fotograaf Oliver Kruger: donkere modellen met tatoeages en waanzinnige gouden kettingen tegen ondiepe achtergronden, het gezicht driekwart, als renaissanceportretten. Beide kunstenaars zijn verhalenvertellers, het heden oppimpend met historische archetypen. Maar tegelijk sijpelt daarin iets nieuws door, kosmopolitisch, een eigentijds zelfbewustzijn dat niet in woorden is uit te leggen.