Ik wist niet wat ik met alle flessen wijn moest doen

Kiezen voor een compleet andere carrière, je moet het durven. Sara Coster (49) deed het gewoon. Ze stopte als ICT’er bij Deloitte en begon als kinderwenscoach. „Ik heb inmiddels stapels geboortekaartjes, ik denk niet dat ik ooit nog terugga in de ICT.”

Hoogtepunt: „Het zijn er zo veel, maar de eerste baby die mede dankzij mijn boek is geboren hoort daar zeker bij.”

Dieptepunt: „Vroeger zegden mensen workshops af op het laatste moment en wilden dan niet betalen.”

„Jarenlang reisde ik als ICT’er de wereld over voor mijn voormalige werkgever Deloitte. Ik was gespecialiseerd in een bepaald e-mailpakket en moest het systeem installeren en trainingen geven. Qatar, IJsland, Beijing… je kunt het zo gek niet verzinnen of ik ben er geweest met een modem en een paar schroevendraaiers onder mijn arm.

„Ik reisde veel, was single, maar wilde ook kinderen. Ik begon een co-ouderschap met een homostel. Veel mensen hadden vragen. Ik moest het verhaal zo vaak vertellen dat ik besloot om een boek te schrijven over mijn gezin. Alleen: toen hadden mensen nog veel méér vragen. Er waren er zo veel die belden en mailden omdat ze ineens een hele nieuwe mogelijkheid zagen. Vrijwel elke avond zat er iemand op mijn bank om te komen praten. Ik kwam drie kilo aan van alle bonbons die ik kreeg en wist niet wat ik met alle flessen wijn aanmoest, want ik drink niet.

Het barstte opeens los

„Op een gegeven moment stond ik – om half twaalf ’s nachts – met de zoveelste fles wijn in mijn handen op een krukje voor het wijnrek, en zag ik dat het wijnrek vol was. Ik zette de fles op het aanrecht en dacht: zo kan het niet meer, ik ga het gewoon proberen. Ik registreerde een website en ging me richten op het roze ouderschap en singles die een co-ouderschap met een homostel willen.

„In juni 2012 zegde ik mijn baan op, en toen kwam meteen het grote dieptepunt. Ik kreeg de weken erna niet één werkmailtje. Dus ik was aan het eind van die zomer alweer op zoek naar banen in de ICT-sector, toen ik in september mijn mailbox opende en ineens plof: toen barstte het helemaal los. Inmiddels weet ik dat het in de zomer altijd rustig is.

„Sindsdien gaat het in een stijgende lijn. Een gemiddelde werkdag bestaat voor mij niet, de ene keer organiseer ik een speeddate voor mensen die een co-ouderschap willen of geef ik een workshop, de andere keer heb ik drie coachingsgesprekken op een dag.

Het is heel bijzonder om mensen in zo’n beslissende fase van hun leven te mogen begeleiden. Ik heb inmiddels stapels geboortekaartjes. Ik denk niet dat ik ooit nog terugga in de ICT.”