‘Passions Humaines’ bedwelmend

Een imposant beeldhouwwerk in het Brusselse Jubelpark stelt de menselijke driften voor: vloeiende vormen in steen, voluptueus gebeeldhouwde vrouwen met lange lokken, mannen in wellust. De grimmige dood waakt erboven, als skelet. In 1890 gaf de Belgische koning Leopold II opdracht tot deze sculptuur aan Jef Lambeaux.

In de hypnotiserende voorstelling Passions Humaines komt het marmeren kunstwerk tot leven. Regisseur Guy Cassiers plaatst de koning en zijn maîtresse als op een troon boven het reliëf, onder een prachtig uitgevoerd dak van glas-in-lood. De koning debiteert aartsconservatieve opvattingen over kunst, vrouwen en ‘zijn’ wingewest Congo. Onder hen speelt het alledaagse leven zich af, vol ‘menselijke driften’. Een welgestelde kunstkenner en een anarchist twisten over de geldverspilling van de koning. Een oudere vrouw bereidt een bruid voor op het huwelijk. Mannen houden er een geheime erotische verhouding op na.

Erwin Mortier schreef een bedwelmende, rijke tekst waarin hooggestemde kunstzinnigheid ontaardt in dronken kroegpraat. Zijn hekeling van Leopold is dodelijk. Briljant is de verdedigingsrede van België als ‘land dat Noord- en Zuid-Europa bij elkaar houdt’. Ofwel: waar spaghetti en Leberknödel elkaar ontmoeten. Fantastische tekst en schitterend spel in deze theatrale sculptuur.