Waar is hij?

Veel mensen zullen het gevoel kennen. Iedere dag op dezelfde tijden met dezelfde treinen heen en weer naar werk, school of college.

Net zoals anderen stap ik iedere ochtend trouw in om 07.58 uur vanaf Muiderpoort. Ik sta te wachten op mijn vaste plekje op het perron en zit daarom vaak in dezelfde coupé. Met dezelfde meneer tegenover mij. Dag in dag uit, maandenlang, zitten wij zwijgend tegenover elkaar. Tot vandaag. Hij is er niet. Er zit opeens een mevrouw op zijn plek. We zitten zwijgend tegenover elkaar. Hopelijk is hij weer terug morgen. Deze vrouw is het toch niet helemaal.