Oude jazz, nieuw jasje

Het debuut van tenorsaxofonist en bandleider Kamasi Washington slaat met ongekende kracht binnen. Zijn Epic is een ambitieuze, weelderige en wat overdadig ode aan de jazz van in de eerste plaats Coltrane, met name diens A Love Supreme is goed bestudeerd, en ten tweede vrijdenkers als Fela Kuti en Pharoah Sanders. Wat Washington levert is natuurlijk gekkenwerk: liefst drie uur muziek (zeventien composities), maar de kwaliteit is hoog, de inzet maximaal en het blijft boeiend hoe hij alle ruimte gebruikt. De saxofonist, die als musicus naam maakte op albums van Kendrick Lamar en Flying Lotus en nu uitkomt op het label van die laatste, laat zich horen met een tienkoppige band met twee bassisten, twee drummers, twee toetsenisten, een trompettist, trombonist en zangeres. Dan is er een groot koor en ook nog een 32-koppig orkest. In feestelijke improvisaties wordt naar hoge climaxen geklommen. Het zijn oude jazzideeën in schitterende nieuwe vormen.